ณ เพนท์เฮาส์หรู กรุงเทพมหานคร เวลา 20:30 น.
ภายในห้องชุดสุดหรูบนตึกระฟ้าใจกลางเมืองหลวงเวลานี้เต็มไปด้วยเงียบสงัดจนได้ยินเสียงเข็มนาฬิกาเดิน เครื่องปรับอากาศถูกเปิดไว้ที่อุณหภูมิต่ำจนเย็นยะเยือก และเคล้าไปด้วยกลิ่นหอมของเทียนหอมราคาแพงที่ลอยอบอวล ทว่ามันไม่ใช่กลิ่นที่ชวนผ่อนคลายเลยสักนิด แต่มันคือกลิ่นกุหลาบที่หอมฉุนจนเวียนหัว
บนผนังห้องด้านหนึ่งที่ว่างเปล่า ถูกประดับประดาไปด้วยกรอบรูปขนาดต่าง ๆ นับสิบกรอบ และทุกรูปล้วนเป็นรูปของชายหนุ่มเพียงคนเดียว... ม่านเมฆ
บนผนังนั้นมีทั้งรูปที่ตัดมาจากนิตยสารธุรกิจ รูปที่แอบถ่ายระยะไกลตอนเขาเดินเข้าบริษัท รูปตอนเขาก้มหน้าเซ็นเอกสารด้วยสีหน้าเคร่งขรึมหรือแม้กระทั่งรูปที่ซูมเน้นเฉพาะดวงตา มือ หรือริมฝีปาก จนทำให้สถานที่ตรงนี้ดูราวกับแท่นบูชาเทพเจ้าที่คลั่งไคล้ไม่มีผิด
กันยนา หญิงสาวร่างระหงในชุดคลุมอาบน้ำผ้าไหมสีแดงเลือดนก นั่งไขว่ห้างอยู่บนโซฟากำ
