ณ วิลล่าตากอากาศ จังหวัดภูเก็ต วันเสาร์ เวลา 22:30 น.
เสียงคลื่นกระทบฝั่งดังซู่ซ่าสม่ำเสมอ ผสานไปกับเสียงเพลงคาราโอเกะ เพลงบัวลอยที่ดังกึกก้องมาจากศาลาริมสระว่ายน้ำใหญ่ ไม่ต้องเดาก็รู้ว่าเป็นเสียงของใคร ฟลอยด์ที่กำลังกอดคอร้องเพลงอย่างเมามันกับวรา โดยมี ปุ้ยและมุกนั่งหัวเราะชอบใจพลางตบมือเข้าจังหวะอยู่ข้าง ๆ
บรรยากาศแห่งความสุขของรุ่นใหญ่กำลังดำเนินไปอย่างครึกครื้น แต่สำหรับหนุ่มสาวสองคน นี่คือสัญญาณไฟเขียวที่รอคอยมาตลอดทั้งเย็น
ม่านเมฆที่นั่งจิบไวน์มองดูความวุ่นวายนั้นด้วยรอยยิ้ม หันมาสบตากับฟาเดียที่นั่งอยู่ข้างกาย เขาเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อยเป็นเชิงส่งสัญญาณ ก่อนจะแอบยื่นมือไปกุมมือเล็กของเธอไว้ใต้โต๊ะแล้วใช้นิ้วโป้งไล้หลังมือเธอเบา ๆ อย่างสื่อความหมาย ‘ไปกันเถอะ’
ฟาเดียพยักหน้าเล็กน้อย แก้มเนียนซับสีเลือดฝาดขึ้นมาทันที เธอรู้ดีว่าปลายทางของการหลบฉากครั้งนี้คือที่ไหน
ม่านเมฆเอ่ยแทรกช่ว
