ภาคต่อจากตอนที่1
"ลิตา รอเรานานไหม"
แป้ง เพื่อนในมหาลัยเอ่ยทักทายเรา ก่อนจะวิ่งมาหาด้วยความดีใจ
"เราก็เพิ่งมา"
"นั่น ใครมาส่งล่ะ พ่อหรอ สวัสดีค่ะพ่อ"
"มะ ไม่ใช่" เรายิ้มอย่างเกร็งๆ กลัวเพื่อนจะหัวเราะว่าเรามีผัวแก่
"นี่ลุงสน สามีเราเอง"
"ห๊า! จริงหรอ สวัสดีค่ะลุง"
"อื้อ แหะๆ" เรายิ้มแห้งพลางหันไปมองสามีตัวเองที่นั่งรอในรถ
"งั้นลุงกลับก่อนนะ ตอนเย็นจะมารับ"
"ค่ะ" เรายิ้มโบกมือลาสามีก่อนจะหันมามองหน้าเพื่อนสนิทด้วยความเอียงอาย
"นี่ถ้าไม่บอก เราคิดว่าพ่อแกชัดๆ ทำไงถึงมีผัวแก่ขนาดนี้ เล่ามาสิ"
"เฮ้ย แกก็พูดเกินไป ลุงสนเขาไม่ได้แก่ขนาดนั้นสักหน่อย"
"เล่ามาสิ เรื่องแกมันเป็นมายังไง" แป้งกอดแขนพร้อมทั้งเขย่า ส่งสายตาออดอ้อนด้วยความอยากรู้
"เรื่องมันเป็นอย่างนี้" เราตัดสินใจเล่าเรื่องทุกอย่างให้แป้งฟัง เพราะเราค่อนข้างไว้ใจ แป้งไม่ใช่คนพูดมากอะไร เรารู้จักกันตั้งแต่เข้ามหาลัยแรกๆ
