สมิงยังคงทำหน้านิ่งๆ แต่ความจริงแล้วเขากำลังคิดหาวิธีที่จะเริ่มคุยกับหญิงสาว
"มีอะไรก็รีบพูดมาสิคะ บัวตองง่วงมากแล้ว" เธอยกมือหาววอดๆ
"เอ่อ...อะนี่" อีกฝ่ายยื่นบางสิ่งในถุงให้
"อะไรเหรอคะ"
"ดูเอง" เขาหย่อนตัวลงนั่งบนเตียงนุ่มๆของเธอ
" " บัวตอบรับมันมาเปิดดูก่อนจะพบว่าเป็นโทรศัพท์เครื่องใหม่
"ฉันเมเบอร์ของฉันใส่ไปเรียบร้อย โทรหาได้แค่ฉันกับญาติของเธอ คนอื่นห้าม"
"คนอื่นอย่างเช่นใครคะ"
"แฟนเก่า"
"แต่เอนกไม่ใช่คนอื่นนะคะ" เธอเถียง
"ฉันสั่งก็ต้องเป็นไปตามนั้น"
"เผด็จการที่สุด" ร่างน้อยเอ่ยด้วยน้ำเสียงตัดพ้อ แล้วเธอก็กดดูเบอร์ที่เขาบอกว่าเมมเบอร์ตัวเองไว้ให้ ถึงกับชะงัก ดวงตาคมโตเบิกกว้าง เพราะเบอร์ที่เขาเมมให้นั้นคือ 'พี่สมิงที่รัก'
"เป็นอะไร" คนตัวใหญ่ถามเมื่อเห็นสีหน้าของเธอดูตกใจ
"นี่แกล้งฉันใช่ไหมคะ ชื่อนี้มัน...ไม่เอาอ่ะ บัวตองจะเปลี่ยน" เธอค้านเสียงแข็ง
"ก็ลองดูสิ ถ้าเธอเปล
