สวัสดีค่ะ มะปราง หรือจะเรียกปรางเฉยๆก็ได้ค่ะ ปรางเป็นเด็กต่างจังหวัดที่พ่อแม่แยกทางกันตั้งแต่ยังเด็ก ปรางไม่มีพี่น้องเป็นคนลูกคนเดียวค่ะ ตั้งแต่ที่พ่อแม่แยกทางกันปรางก็อาศัยอยู่กับแม่ จนอายุครบ18 ก็บอกกับแม่ว่าจะขอเข้ามาทำงานในเมือง
แต่ปรางก็ยังติดต่อแม่ปกตินะคะ ส่งเงินให้ใช้บ้าง บางครั้ง เพราะรายได้ของปรางเองก็ได้มากมายอะไร
วันหนึ่งมีคนโทรมาหาปราง บอกว่าแม่ป่วยเข้าโรงพยาบาล ต้องใช้เงินรักษาจำนวนหนึ่ง และจำนวนที่ว่านั้นสำหรับปรางแล้วก็มากโขเลยค่ะ ตอนนั้นปรางไม่มีเลย สิ่งเดียวที่คิดได้ก็คือเงินกู้รายวันที่พวกเจ้าถิ่นขาใหญ่เอาใบมาเสียบไว้ตามรั้วบ้านและเสาไฟ
ปรางตัดสินใจสุ่มมา1ใบ และกดโทรไป เขารับสายและเราก็ได้ยอดกู้มาจำนวนหนึ่ง เขาบอกว่าจะให้คนเอาเงินเข้ามาให้ ไม่นานก็มีชายสวมชุดหนังสีดำขี่มอไซค์เข้ามาหน้าตึก เราลงไปรอด้านล่างก่อนที่เขาจะยื่นซองน้ำตาลให้
พอครบกำหนดวันจ่ายที่ต้องคืนเงิน
