ห้องครัว NC
"ชาญ รินบอกแล้วไงว่าอย่าปล่อยข้างใน"
"ไม่เห็นจะเป็นไรเลย ดีออก"
"ดียังไงคะ รินกลัวท้อง"
"รินรู้ไหม ผมอยากมีลูกมากแต่เมียผมไม่ยอม" ชายหนุ่มทำหน้าเศร้า
"ทำไมเหรอคะ"
"เขาคงไม่ได้อยากหยุดที่ผมจริงๆ ถึงได้ทำแบบนี้"
"ไม่เป็นไรนะคะ อย่างน้อยก็ออกมาจากตรงนั้นได้แล้ว เดี๋ยวก็เจอคนที่ดีค่ะ" หญิงสาวพูดปลอบใจเขา
"รินจะอยู่ข้างผมไหม"
"เอ่อ แต่ริน..." รินฤดีกระอักกระอ่วน
"คิดว่าผมแคร์หรอ"
"ชาญ..."
"รินอยู่กับผมได้ไหม ผมจะหย่ากับเขาแล้วจะพารินย้ายเข้าไปอยู่ที่บ้าน" ชายหนุ่มกุมมือหญิงสาวเอาไว้ สายตาจ้องมองอีกฝ่ายอย่างรอคำตอบ
"คุณพูดจริงเหรอคะ"
"จริงสิ ผมกับเขาไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันอีกแล้ว"
"แต่ชาญไม่ได้รักรินนี่คะ ทำไมถึง..." มือใหญ่เอื้อมมาปิดปากรินฤดี ก่อนจะประกบจูบอีกฝ่ายอย่างอ่อนโยน
"ผมชอบริน ผมรู้สึกว่าเรามีอะไรที่คล้ายกันผมมีความสุขที่ได้อยู่กับรินแบบนี้ในทุกๆวัน ริน...พอ
