"เรื่องฝึกงานไปถึงไหนแล้วยัยนิด"
"กำลังหาอยู่ค่ะพ่อ"
"แกอย่าทำให้ฉันผิดหวังนะ"
"ค่ะ"
นิดปิดประตูห้องลงอย่างเงียบๆก่อนจะนั่งลงที่เตียงนุ่ม พ่อของเธอเป็นคนเคร่งเรื่องกฏระเบียบมาก ทั้งเรื่องที่เธอต้องยื่นฝึกงาน เธอไปคุยมาหลายที่จนตอนนี้ก็ยังไม่มีที่ไหนรับ
หลายวันผ่านไป...
"นี่แกยังไม่ได้ที่ฝึกงานอีกเหรอ"
"ยังค่ะพ่อ คือ..."
"เอาล่ะๆ งั้นฉันจะหาให้เอง เป็นบริษัทเพื่อนพ่อ ลูกชายเขาเป็นผู้บริหาร แกน่าจะทำได้"
"ได้จริงๆหรอคะ"
"อืม เดี๋ยวพ่อคุยกับเพื่อนก่อนจะบอกอีกที"
"ขอบคุณค่ะพ่อ"
นิดเข้าไปกอดผู้เป็นพ่อ ถึงแม้เขาจะเข้มงวดกับเธอตั้งเเต่เล็กจนโตแต่นั่นก็เพราะเขารักเธอมาก แม่ของนิดเสียไปตอนเธออายุได้10ขวบ พ่อก็ป่วยนานหลายเดือนยังดีที่มีลูกน้องคนสนิทของพ่อที่คอยจัดการเรื่องธุรกิจเล็กๆของครอบครัวเราไว้
"อาทิตย์หน้าพ่อจะพาไปหาลูกชายเพื่อนพ่อนะ"
"ค่ะพ่อ"
"พี่เขาอายุก็ว่าแก7ปี ต้องทำตัว
