เรื่องเล่าต่อไปนี้เป็นเรื่องของ 'แก้ว' เด็กสาววัย 19ปี พ่อแม่ของเธอแยกทางกันแล้วทิ้งให้เธออยู่กับตายาย จนกระทั่งเธอเรียนอยู่ม.5 ตากับยายก็เสียในเวลาไล่เลี่ยกัน หญิงสาวจึงต้องอยู่คนเดียวเพียงลำพังทำงานเพื่อส่งตัวเองเรียนจนเรียนจบม.6 แล้วเข้ามาหางานทำในกรุงเทพ
ภายในห้องแคบๆ มีเพียงเสื่อ1ผืน หมอน1ใบ ที่เธอนำมาด้วย และกระเป๋าใบเล็กๆ เท่านั้น เธอมองไปรอบๆด้วยความเวทนาตัวเอง ห้องนี้เธอเช่ามาในราคา1500 บาท ในห้องไม่มีข้าวของอะไรเลย แต่เธอก็ไม่ท้อถอย ได้แต่คิดว่ามันคงจะมีวันที่ชีวิตเธอดีขึ้นกว่านี้
เธอไปสมัครงานเป็นเด็กเสิร์ฟร้านอาหารชื่อดัง แต่เขาไม่รับ เธอพยายามอ้อนวอนขอให้เธอได้งาน แต่เจ้าของร้านก็ไม่ใจอ่อน
"ออกไปจากหน้าร้านฉันได้แล้ว"
"พี่คะ ให้ฉันทำงานที่นี่เถอะค่ะ ฉันไม่มีที่ไปแล้ว"
"โถ่เว้ย ก็บอกว่าจะหลีกทางไง ลูกค้าฉันตกใจหมดแล้ว"
"แต่ว่า..."
"ออกไป!"
"ฮืออออ" แก้วร้องไห้ด้วยความเส
