5) เหมือนจะคออ่อน

“จะพาไปหนาย ฟังก่อน” เสียงยืดยานของคนเมาถามขึ้น เมื่อรู้สึกว่ากำลังถูกอุ้มไปไหนสักทีโดยที่สติก็ลดน้อยลงทุกที แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังคิดได้ว่าตัวเองต้องพูดอะไรสักอย่าง “ครับ เดี๋ยวฟังต่อบนเตียงนะ” คนตัวสูงที่อุ้มคนเมาตัวอ่อนปวกเปียกไว้ในอ้อมแขนตอบรับ ทั้งที่ไม่ได้หยุดฝีเท้าลงสักนิด “ไม่ๆ น้องต้องฟังพี่” เพียงฟ้ายังคงดึงดันจะพูดแม้เสียงที่ออกมาจะแทบฟังไม่รู้เรื่องเลยก็ตาม มือเล็กกอดคอหนาไว้แน่นเพราะรู้สึกว่าโลกมันโคลงเคลงเหลือเกิน “ครับ ฟังอยู่” เสียงทุ้มตอบรับอย่างใจเย็น ไม่ได้ถือสาคนเมาที่มือไม้ซุกซนจับนู่นลูบนี่ไปเรื่อยจนหายใจสะดุดไปหลายครั้ง “ไม่ น้องไม่ยอมฟังพี่เลย เอาแต่สั่งๆ” เพียงฟ้าบ่นออกมาด้วยความเคือง หน้าสวยบึ้งตึงจนคนมองหัวเราะเบาๆในความน่ารักนั่น “แค่อยากให้ผ่อนคลายครับ” คนตัวโตตอบกลับด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล ก่อนวางคนเมาลงบนเตียงในห้องที่เคยพาขึ้นมาอาบน้ำก่อนหน้านั้น “พี่น่ะนะ ไม่ได้ตั้งใจมาเลยจริงๆนะ” เพียงฟ้าพยายามพยุงตัวขึ้นนั่ง แต่ก็ล้มเหลวทุกรอบจนต้องดึงคอเสื้อคนที่ยืนข้างเตียงมาใกล้ๆแทน เพื่อที่จะบอกเรื่องสำคัญ “เหรอครับ แต่จ่ายค่าบริการพิเศษแล้วนะ” คนที่พร้อมให้บริการตอบกลับอย่างไม่อยากจะเชื่อ มือหนาลูบผมนุ่มของคนตัวเล็กที่ดึงตัวเองเข้าไปใกล้จนหน้าแทบจะชิดกันอยู่รอมร่อ “จริงมากก เชื่อพี่นะ” เพียงฟ้าลากเสียงยาวอย่างต้องการยืนยันให้มั่นใจ ตาฉ่ำเยิ้มมองตาคมตรงหน้าอย่างยั่วยวนโดยไม่รู้ตัว แถมด้วยรอยยิ้มหวานๆให้คนมองเลียปากอย่างกระหายทันที “ครับ เชื่อแล้ว” ร่างสูงตอบกลับด้วยเสียงสั่นพร่า กลิ่นหอมๆจากกายเล็กมันปั่นป่วนให้อารมณ์พุ่งสูงขึ้นจนร้อนรุ่ม “งั้นก็ปล่อยพี่กลับบ้านซี่” เพียงฟ้าที่ไม่รับรู้ถึงอันตรายยังคงพูดต่อ มือเล็กเขย่าแขนแกร่งแรงๆให้ปล่อยไปอย่างที่ต้องการ ทั้งที่ความจริงอีกคนก็ไม่ได้กักขังอะไรเธอแต่แรกด้วยซ้ำ เป็นเธอเองที่ไม่ได้พูดให้เด็ดขาดและเมามายจนไร้สติขนาดนี้ “ยังไม่ได้บริการเลยครับ จ่ายเงินแล้วไม่เสียดายเหรอ” คนตัวสูงก้มลงสูดความหอมที่ซอกคอขาว ชุดคลุมอาบน้ำที่เพียงฟ้าใส่มันเริ่มหลุดลุ่ยจนเห็นไหล่ขาวๆออกมาล่อสายตาคนเด็กกว่าให้อยากสัมผัสจนแทบทนไม่ไหวแล้วตอนนี้ “ไม่ๆ พี่จะยกเลิก” เพียงฟ้ายังคงดิ้นให้หลุดจากอ้อมกอดอุ่นกับสัมผัสวาบหวามที่ไม่เคยรู้จัก รู้แค่ว่ามันทำให้เธอร้อนวูบวาบและต้องการบางอย่างมากขึ้น “คงไม่ได้ครับ จองแล้วห้ามยกเลิก” เสียงทุ้มต่ำแหบพร่าตามแรงอารมณ์ที่มากขึ้น มือหนาเชยคางคนเมาที่พูดไม่หยุดให้เงยขึ้นรับจูบทันที “อื้อ” เพียงฟ้าตาปรือปรอยปล่อยให้คนตัวโตบดเบียดริมฝีปากเข้ามาตามใจ ปากร้อนดูดดึงขบกัดด้วยความหมั่นเขี้ยว ก่อนสอดแทรกลิ้นร้อนเข้าไปในปากเล็กที่เผยอออกรับอย่างลืมตัว สติที่เหลือเพียงน้อยนิดสั่งเพียงฟ้าว่ามีบางอย่างไม่ถูกต้อง แต่ความช่ำชองและลีลาร้อนแรงของคนที่บดจูบกันอยู่ก็ทำให้เธอสมองโล่ง ได้แต่ครางในลำคอด้วยความหวามไหว มือเล็กขยุ้มเสื้อยืดอีกคนจนยับย่น ลมหายใจร้อนปนเปแทบแยกไม่ออกว่าเป็นของใคร และก่อนที่เพียงฟ้าจะขาดอากาศหายใจไปซะก่อน ร่างสูงก็ถอนจูบออกจนเธอหอบหายใจเหนื่อย และก่อนจะได้พูดอะไรเธอก็โดนบดจูบลงมาอีกครั้งและอีกครั้งจนแทบหมดแรง