เพียงฟ้าที่เพิ่งอาบน้ำเสร็จนั่งเหม่อมองนอกหน้าต่างคอนโดที่เป็นวิวยามค่ำคืนหลากสี ในหัวไม่ได้ดื่มด่ำไปกับภาพสวยงามตรงหน้า นอกจากจะคิดกังวลอยู่กับเรื่องที่เพิ่งเจอเมื่อตอนเย็น ป่านนี้ พราวฟ้าก็คงเอาเรื่องนี้ไปบอกกับพ่อแม่เธอแล้วแน่ๆ
“เพียงเป็นอะไรครับ ทำไมเงียบจัง”
เทมส์ที่เดินเข้ามาหลังไปออกกำลังกายจนเหงื่อชุ่มถามเพียงฟ้าอย่างเป็นห่วง เห็นว่าอาการแปลกๆตั้งแต่ตอนเย็นแล้วแต่เพราะไม่อยากเซ้าซี้เลยรอให้เจ้าตัวบอกเอง
“ปกติพี่ก็ไม่ได้พูดมากนะ”
“กวนเหรอครับ หืม”
เทมส์ยืดแก้มคนพี่อย่างหมั่นเขี้ยวเมื่อเพียงฟ้าตอบพลางยิ้มใส่กันอย่างกวนๆ
“ออกไปเลย อาบน้ำได้แล้วค่ะ”
เพียงฟ้าเลี่ยงตอบคำถาม ดันคนตัวโตให้เข้าไปอาบน้ำเพราะเห็นว่าจะดึกแล้ว
“เพราะพราวใช่มั้ยครับ”
เทมส์ไม่ได้ออกไปแต่กลับถามตรงประเด็นอย่างจริงจังจนเพียงฟ้าชะงัก สีหน้าที่ยิ้มอยู่ก็พลันหุบลงทันที
“เทมส์สนิทกับพราวเหรอ”
เพียงฟ้าถอนหา
