“เป็นไงบ้างเพียง เมเนว่าอะไรเยอะรึเปล่า”
ปัทมาถามทันทีที่เห็นเพียงฟ้าเดินออกมาจากห้องเมเนเจอร์ เหตุเพราะช่วงนี้เพียงฟ้าทำงานพลาดบ่อยๆจนถูกเรียกไปตักเตือนอยู่หลายครั้ง ท่าทางที่ดูเหนื่อยล้าของเพื่อนทำเอาเธอเป็นห่วงจนร้อนรน
“ไม่เท่าไหร่หรอก เราทำงานไม่รอบคอบเอง”
เพียงฟ้ายิ้มฝืดเฝื่อนออกมาอย่างยอมรับชะตากรรม ที่ถูกตำหนิก็เพราะเธอทำพลาดเอง จะด้วยเหตุผลอะไรก็ไม่ควรทั้งนั้น เพราะการทำงานเธอจะเอาเรื่องส่วนตัวมาอ้างไม่ได้ หากไม่พร้อมก็ไม่ควรมาทำงานให้เดือนร้อนคนอื่นเธอรู้ดี
“ไหวมั้ย ลางานไปพักผ่อนสักหน่อยมั้ยเพียงดูไม่ค่อยโอเคมาสามเดือนแล้วนะ”
ปัทมายังคงถามด้วยความห่วงใย เดินเข้ามาจับตัวเพื่อนหันไปมาอย่างสำรวจเพราะช่วงนี้เพียงฟ้ายิ่งซูบผอมลงไปทุกวันจนไม่เหลือความสดใสเลย ถ้าจะหาเหตุผลก็คงตั้งแต่แฟนเด็กเจ้าตัวไปต่างประเทศนั่นแหละ เพียงฟ้าถึงได้ดูเหม่อลอยไร้ชีวิตชีวาขนาดนี้
“เราไหว แค่นอนน้อยไป
