ฉันก้าวเดินเข้ามาในตึกศิลปศาสตร์ ฉันเห็นเสือเดินมาจากบนอาคาร มองฉันด้วยสีหน้ายิ้มแย้มแจ่มใส พร้อมกลับถุงสีชมพูโอรสยื่นให้ฉัน ทำให้ฉันสงสัยว่าทำไมเขาถึงให้ฉัน แต่ฉันก็รับมาแบบงงๆ และมองด้านในมีกล่องกระดาษมีชมพูโอรสเช่นเดียวกับถุง
“ให้พี่ทำไมเหรอ” ฉันถามด้วยความสงสัย
“ผมให้ของขวัญชิ้นแรกกับพี่รหัส ต่อไปนี้ผมฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะครับ” เสือบอกฉันด้วยรอยยิ้มที่ดูจริงใจ
“เรียนเป็นอย่างไงบ้าง” ฉันถามด้วยรอยยิ้ม และเดินขึ้นอาคาร เสือก็เดินตามฉันเช่นกัน
“เรียนได้เรื่อยๆ พี่ดาวเรียนโรงแรมอินเตอร์ด้วยหรือเปล่า” เสือถามด้วยรอยยิ้ม
“พี่ไม่ค่อยเก่งภาษาเท่าไหร่ เรียนกระท่อนกระแท่นไปเรื่อยๆ แค่ภาษาไทยยังเขียนถูกเขียนผิด ถ้าเป็นอินเตอร์คงตายหยันเขียด” ฉันบอกด้วยน้ำเสียงขบขัน
“พี่ดาวเป็นคนตลก” เสือบอกด้วยน้ำเสียงขบขัน
“จริงพี่เขียนรายงานต้องให้เพื่อนช่วย” ฉันบอก
“พี่ดาว เป็นเพื่อนกับพี่คิมเหรอครับ” เ
