วันนี้ไอ้คิมพาฉันไปยังร้านอาหารหรูหราที่อยู่ในโรงแรมของพี่ใหญ่ ไอ้คิมบอกว่าเราสองคนตั้งแต่คบกันมาเรายังไม่เคยได้ออกเดตกันเลย ไอ้คิมจึงพาฉันมากินดินเนอร์ในค่ำคืนนี้
“ขอบคุณนะที่พามา” ฉันบอกด้วยรอยยิ้ม ขณะที่หั่นเสต็กเนื้อวากิวเข้าปาก ฉันมองไอ้คิมที่กำลังดื่มไวน์แดงราคาแพงเฉียดแสน
“ถ้าอยากกินอีกเดี๋ยวกูพามา หรือจะชวนเพื่อนๆ มากินด้วยก็ได้” ไอ้คิมบอกด้วยรอยยิ้ม
“อย่าป๊าให้มาก เดี๋ยวยากจน” ฉันบอกด้วยน้ำเสียงขบขัน
“ขอแค่มึงมีความสุขเท่าไหร่กูก็ยอม ขออย่างเดียวให้มึงอยู่กับกูแบบนี้ตลอดไป” ไอ้คิมบอกด้วยน้ำเสียงจริงจัง
“พูดถึงวันเกิดกู กูใช้เงินไปเกือบห้าแสนมึงจะไม่ว่ากูหน่อยเหรอ” ฉันถามไอ้คิม เพราะฉันพึ่งนึกถึงเรื่องนี้ขึ้นมาได้ วันนั้นไม่ใช่ซื้อเพื่อความสุขตัวเองเท่านั้น แต่ซื้อประชดด้วย
“แล้วมึงมีความสุขไหมละ” ไอ้คิมถามด้วยน้ำเสียงผ่อนคลายนั่งไขว่ห้างด้วยท่าทางสบาย
“ตอนแรกก็ซื้อประชด พอซ
