“ไอ้ราฟาเอล” ลูเซียโน่กดเสียงต่ำใส่เพื่อน เขาไม่เคยหงุดหงิดมากเท่านี้มาก่อน ซึ่งราฟาเอลรู้ดีที่สุด
“ใจเย็นๆ แล้วตามกูมา…ส่วนพวกมึงสองคนกลับไปก่อน” ราฟาเอลบอกกล่าวลูเซียโน่ ก่อนที่เขาจะหันไปพูดกับวินเซนต์และคามิลโลที่ยืนมองสถานการณ์อยู่ตั้งแต่ตอนแรกแล้ว
“เออ” วินเซนต์ตอบกลับห้วนๆ
“มีอะไรก็โทรมาละกัน” คามิลโลพูดต่อ
จากนั้นวินเซนต์กับคามิลโลพากันเดินออกไปจากตรงนั้น แล้วตรงไปยังด้านหลังของคฤหาสน์เพื่อขึ้นเฮลิคอปเตอร์กลับไปทำหน้าที่ของพวกเขาต่อ
ลูเซียโน่ย่างกรายตามราฟาเอลมาเรื่อยๆ ด้วยใบหน้าที่ไม่สบอารมณ์สักเท่าไหร่นัก ราฟาเอลเดินนำเพื่อนมายังห้องโถงของคฤหาสน์ ในจังหวะนั่นเอง สาวใช้คนหนึ่งเดินเข้ามาในห้องพร้อมกับเอ่ยเรียกราฟาเอลด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา
“นายท่านคะ” เสียงของสาวใช้ ทำให้ราฟาเอลหันหน้ามาหาเธอพลางเอ่ยถามสาวใช้ด้วยน้ำเสียงมีเลศนัย
“ได้มาหรือยัง”
“ได้แล้วค่ะ” ไม่พูดเปล่า สาวใช้ชุ
