อัญญาตื่นขึ้นมาในช่วงเที่ยง เธอรู้สึกหนักหัวแปลกๆ เหมือนจะไม่สบาย ร่างอรชรยันตัวเองลุกขึ้นมาเอนกายพิงกับที่นอน ข้อมือบางรู้สึกเจ็บและแดงไปหมดทั้งสองข้างเพราะโดนเสียดสีจากกุญแจมือ และยังไม่ทันที่เธอจะได้ทำอะไรต่อ ประตูห้องก็เปิดออกแง้มออกมาพอดี
สาวใช้ชุดดำทั้งสองคนที่หน้าตายังดูเด็กอยู่ พวกเธอเดินเข้ามาในห้อง คนหนึ่งถือถาดอาหารเข้ามาในห้องนอน แล้วเดินไปวางถาดอาหารไว้ให้หญิงสาวตรงโต๊ะข้างหัวเตียง
“ตื่นแล้วเหรอคะ…กินข้าวก่อนนะคะ” โคลอี้ สาวใช้ที่ถือถาดอาหารเข้ามาเป็นคนเอ่ย ส่วนสาวใช้อีกคนหนึ่งก็เงียบกริบไม่ยอมพูดอะไรออกมา
“ฉันไม่กิน” อัญญาหันหน้าหนีไปอีกทางพร้อมกับพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบ แต่แฝงไปด้วยความดุดันจนสาวใช้ทั้งสองคนหน้าเจื่อนลงไปเล็กน้อย
“คือ…” โคลอี้ตะกุกตะกักเพราะคุณอาเกลหัวหน้าแม่บ้านบอกว่าวันนี้พวกเธอต้องบังคับให้ผู้หญิงในห้องนอนนายท่านกินข้าวให้ได้ หากพวกเธอทำไม่ได้ พวกเธอ
