โลล่าเดินลงมาจากชั้นสองของบ้านไม้ในช่วงเช้าของวันใหม่ หญิงแก่สวมชุดที่ดูทะมัดทะแมงเหมือนดั่งเช่นทุกวัน กลิ่นหอมของขนมปังปิ้งลอยคละคลุ้งไปทั่วชั้นล่างของบ้าน หญิงแก่ย่างกรายเข้าไปในห้องครัวต่ออย่างเชื่องช้า วิเวียนกำลังจัดเตรียมอาหารเช้าแบบอเมริกันให้กับทุกคนอยู่ตรงเคาน์เตอร์ภายในห้องครัว
“อัญญายังไม่ลงมาอีกเหรอ” โลล่าเอ่ยถามขึ้นมา วิเวียนจึงหันหน้ากลับมามองเจ้านาย
“ยังค่ะ” วิเวียนตอบกลับ
“ไม่สบายหรือเปล่านะ ปกติเวลานี้เธอจะลงมาแล้วนะ” โลล่าคิดว่าวันนี้เธอลงมาช้ากว่าปกติแล้ว แต่อัญญาลงมาช้ากว่าเธออีก เมื่อคิดได้ดังนั้น โลล่าจึงเดินออกมาจากห้องครัว และกวาดสายตามองหาโซเฟีย
“โซเฟีย…โซเฟียจ้ะ”
“ค่ะ มาแล้วค่ะๆ” เด็กสาวสวมชุดเสื้อยืดสีขาวกับกางเกงยีนส์สีซีดรีบวิ่งมาหาโลล่าอย่างรวดเร็ว
“ไปตามอัญญาลงมาหน่อยสิจ๊ะ” โลล่าบอกกล่าวเด็กสาวด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล
“ค่ะคุณหญิง” พูดจบ โซเฟียหันหลังกลับ
