หลังจากที่ตกลงกันได้เราสองคนก็ไปหย่ากันที่อำเภอเป็นที่เรียบร้อย ทุกอย่างเกิดขึ้นรวดเร็วมาก เราทั้งคู่ต่างคนต่างไปคนละคัน เมื่อเสร็จธุระก็แยกย้ายกันไปคนละทาง เมื่อก่อนเคยนึกภาพการเลิกกันของเรานะ ทว่าเฟิงหวงที่คอยตามติดฉันมาตลอดทำให้ภาพนั้นค่อย ๆ หายไป
ไม่คิดว่าวันนี้ภาพเหล่านั้นที่เคยจินตนาการจะเกิดขึ้นจริง ๆ เกิดขึ้นโดยที่เขาไร้เยื่อใย
“ตาแก่นั่นขู่อะไรอีกทำไมถึงได้เลิกกันไวขนาดนี้”
“ข่าวไว” ฉันเพิ่งเดินทางกลับมาถึงบริษัทที่ไทเกอร์มาประชุมในวันนี้ แต่น้องชายรู้ข่าวเรื่องการหย่าเป็นที่เรียบร้อยโดยที่ฉันยังไม่ได้พูดอะไร
“ยังไง ทำไมเลิกกัน”
“หมดผลประโยชน์” ใครจะตอบว่าเป็นฝ่ายถูกขอหย่าล่ะ เสียหน้าผู้หญิงมั่นหน้าหมด ฉันเหรอจะถูกทิ้ง ไม่อะ ถึงเป็นเรื่องจริงก็ขอไม่พูดถึง
“มันขอหย่าเองใช่ไหม”
“พูดอะไรบ้า ๆ”
“ถ้ามันไม่เป็นฝ่ายยินยอม มีเหรอพี่จะหย่าไวขนาดนี้ ถ้ามันไม่เป็นคนปล่อยพี่มีเหรอพี
