ที่ห้องทำงานของเฟิงหวง สาวสวยเดินออกจากห้องด้วยสภาพยับเยิน ใบหน้าหญิงสาวช้ำเป็นรอยฝ่ามือประทับ คาดว่าอีกหลายวันกว่าจะหาย ภายในห้องทำงานสามีภรรยากำลังมีปากเสียงกันอย่างดุเดือด
“ที่เฮียไม่กลับบ้านก็เพราะมีผู้หญิงคนอื่นอีกแล้วใช่ไหม” ยี่หวาภรรยาคนล่าสุดของเฟิงหวงพูดด้วยน้ำเสียงขุ่นเคือง
“รู้แล้วจะถามทำไมซ้ำ ๆ วะ”
“เมื่อไหร่จะพูดดี ๆ กับยี่หวาบ้าง เราก็แต่งงานกันมาตั้งหลายปี เฮียไม่รักยี่หวาบ้างเลยเหรอ”
“...”
“ตอบมาสิ ตอบยี่หวามา”
“ฉันไม่เคยอยากจะแต่งงานกับเธอ แล้วจะรักเธอได้ยังไง” เฟิงหวงพูดด้วยสีหน้าเรียบเฉย
“...ทำไมคะ ทำไมไม่รักยี่หวา ยี่หวาไม่ดีตรงไหน”
“ต่อให้เธอเป็นเมียที่ดีเลิศกว่านี้ฉันก็ไม่เคยคิดจะรักเธอ”
“ทำไมถึงได้ใจร้ายกับยี่หวาขนาดนี้”
“เลิกเพ้อเจ้อสักที”
“การที่ยี่หวาจับได้ว่าเฮียนอกใจมันแปลว่ายี่หวาเพ้อเจ้อเหรอคะ”
“เออ เพ้อเจ้อ ไสหัวกลับไปได้แล้ว ฉันอยากจะมีใครสักกี
