บทที่ 28

1527 Words

ใต้อาณัติหมอพังคี บทที่ 28 "?" ประตูเปิดเข้ามาทั้งหนุงหนิงและรสรินถึงกับชะงัก "บอกแล้วใช่ไหมว่าให้ทานข้าวให้ตรงเวลา" "ทำอะไรกัน" ภาพที่เห็นคือพังคีใช้มือกดหน้าท้องของจันทร์เจ้าขาที่นอนหงายอยู่บนโต๊ะทำงาน "เรานัดกันที่ร้านอาหารไม่ใช่หรือครับ" ตอนที่พูดกับแม่พังคีก็พยุงร่างของจันทร์เจ้าขาที่ยังนอนหงายอยู่บนโต๊ะทำงานให้ลุกขึ้นมานั่ง "แม่เข้ามาดูว่าเราทำงานเสร็จหรือยังว่าแต่เมื่อกี้ทำอะไรกันอยู่" "เจ้าขาบอกปวดท้องครับผมเลยตรวจให้" "ตรวจบนโต๊ะทำงานเนี่ยนะ?" ไม่ใช่แค่รสรินหรอกที่ตกใจหนุงหนิงก็ตกใจไม่ต่างกันคุณหมอพังคีคนที่เนี๊ยบทุกอย่างเนี่ยนะทำอะไรแบบนี้ "เจ้าขาออกไปข้างนอกก่อนนะคะ" ขณะที่พูดสายตาเธอแอบมองไปดูนิ้วมือของเขาเพราะก่อนที่ประตูจะเปิดเข้ามาเขาใช้มันกับจุดซ่อนเร้นของเธอ ดีนะที่เขาเอามือออกทัน พอเอามือออกมาเขาเลยเปลี่ยนเป็นกดหน้าท้องของเธอและภาพก็เป็นเหมือนที่แม่และผู้ช่วยเข้าม

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD