บทที่ 36

1883 Words

ใต้อาณัติหมอพังคี บทที่ 36 [ทาวน์โฮมชั้นเดียว] ติ๊งต่อง~ มาถึงหน้าบ้านหมอพังคีก็กดกระดิ่งเพื่อให้คนในบ้านออกมาเปิดประตูให้ กดครั้งแรกยังเงียบอยู่เขาเลยกดครั้งที่สอง แต่พอกดครั้งที่สองยังเงียบอยู่ เขาเลยถือวิสาสะเปิดประตูรั้วเข้าไปเพราะไม่ได้ล็อก นอกจากจะไม่ล็อกประตูรั้วแล้วประตูบ้านก็ยังไม่ล็อก เขาเลยเปิดเข้าไป "เจ้าขา..จันทร์เจ้าขา" ชายหนุ่มส่งเสียงเรียกโดยที่ยังไม่เข้าไปในบ้าน แต่พอไม่ได้ยินเสียงตอบกลับเขาเลยเดินเข้าไปดู ไปไหนของเธอ.. ดูในห้องนอนก็ไม่เห็น แถมไปดูหลังบ้านก็ไม่เห็นอีก ประตูบ้านไม่ล็อก แต่เจ้าของไม่อยู่บ้านเนี่ยนะ ไม่กลัวใครเข้ามาในบ้านเลยหรือไง เขาเดินออกมาดูนอกบ้านว่าพอมีคนให้ถามบ้างไหม แต่ก็ไม่มีเลยเพราะคนแถวนี้คงไปทำงานกันหมด ที่จริงเขาก็โทรแล้วแหละแต่โทรไม่ติด พังคีเลยเดินกลับเข้ามาในห้องนอนดูใหม่อีกรอบ เขาผิดสังเกตทำไมเหมือนไม่มีของใช้ของเธออยู่เลยล่ะ คิดได้

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD