บทที่ 93

1487 Words

ใต้อาณัติหมอเพทาย บทที่ 93 เช้าวันต่อมา.. ประตูห้องเปิดเข้ามาก็ไม่เห็นคนไข้นอนอยู่บนเตียง แต่พอมองไปดูเตียงสำหรับญาติก็เห็นว่าทั้งสองนอนกอดกันอยู่เตียงนั้น "อ่ะแฮ่ม" "........" เพทายได้ยินเสียงเลยลืมตาขึ้นมามองก็เห็นว่าเป็นน้องชาย มินนี่ก็รีบลุกขึ้นมาเช่นกัน "แม่โทรมาบอกให้ผมขึ้นมาดูให้" คนขับรถโทรไปรายงานบอกไม่เห็นคุณหมอเพทายลงมา รสรินเลยวานให้ลูกชายคนเล็กขึ้นมาดูพี่หน่อย "บอกคนขับรถกลับไปเลย เดี๋ยวพี่จะไปส่งเธอเอง" "แต่มีสัมมนาไม่ใช่เหรอครับ" "นายเข้าห้องสัมมนาแทนพี่หน่อย" "ครับ?" พังคีรับคำแบบงงๆ แล้วทำไมไม่ให้มินนี่กลับกับคนขับรถจะได้ไม่ต้องเสียงานเสียการ เพทายพามินนี่ลงมาข้างล่างก่อนออกมาเธอขอแวะหาป้านาก่อน อยากดูร้านใหม่ของป้า และอยากรู้ด้วยว่าป้าขายอะไรเพราะที่นี่คงไม่ให้ก่อไฟ เดินเข้ามาร้านป้าคนรอซื้อเยอะเลย "จะไปไหน" "เข้าไปช่วยป้าไงคะ" "ไม่ได้" เขาแค่พามาดู พอเห็นแล้

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD