ใต้อาณัติหมอพังคี บทที่ 48
เย็นวันนั้นพังคีให้คนรถที่บ้านเอาเสื้อผ้ามาส่งโรงพยาบาลเพราะเขาจะนอนเฝ้าเธอที่นี่ ส่วนแม่ตอนนี้ออกจากโรงพยาบาลได้แล้ว
"หน้าฉันมีอะไรติดหรือเปล่าคะ" จันทร์เจ้าขาสังเกตว่าเขานั่งจ้องหน้าเธอนานแล้วนะ
"ป้าได้เล่าเรื่องของคุณให้ฟังไหม"
"เรื่องอะไรคะ"
"เรื่องพ่อกับแม่"
"ป้าบอกว่าพ่อกับแม่ฉันเสียตั้งแต่ตอนที่ฉันเกิดแล้วค่ะ"
"แล้วญาติของคุณมีแค่ป้ากับลุงเหรอ"
"ค่ะ"
เขายังไม่บอกเธอเรื่องนี้หรอกรอให้มีหลักฐานหรืออะไรที่มันเป็นรูปธรรมมากกว่านี้ก่อน
"ทำไมคุณถึงอยากรู้เรื่องของฉันล่ะคะ" อยู่ดีๆ มาถามเรื่องครอบครัวใครจะไม่สงสัยล่ะ
"ผมก็อยากรู้เรื่องของคุณไว้บ้าง"
"เรื่องของฉันไม่มีอะไรน่ารู้หรอกค่ะ"
"ทำไม"
เธอเลยเล่าประวัติชีวิตของเธอให้คุณหมอฟัง ทีแรกว่าจะไม่เล่าหมดไส้หมดพุงขนาดนี้หรอกแต่พอได้เล่าแล้วมันดันติดลมบน พอเขาฟังเรื่องราวของเธอจนจบ เขาถึงกับพูดอะไรไม่อ
