บทที่ 63

1959 Words

ใต้อาณัติหมอเพทาย บทที่ 63 หลังทานข้าวเสร็จมินนี่ก็ขอตัวกลับ "ทำไมไม่ค้างที่นี่เลยล่ะลูกมันดึกแล้ว" "ไม่ดีกว่าค่ะ วันนี้ไม่ได้เตรียมอะไรมาเลย" "ถ้างั้นเดี๋ยวแม่จะให้พี่เขาไปส่งหนูนะ" "ไม่ต้องก็ได้ค่ะให้คุณเพทายขึ้นไปนอนพักเถอะค่ะ" "เดี๋ยวผมไปส่งเองครับแม่" "?" มีอะไรหรือเปล่าเนี่ย ทุกทีจะเป็นจะตายบอกว่าตัวเองต้องพักผ่อนมากๆ "มิ้นท์ขอตัวกลับก่อนนะคะ" "จ้ะ" เด็กคนนี้น่ารักน่าเอ็นดู เคมีเข้ากับตาเพทายมากเลย อย่าให้มีอะไรผิดพลาดเลย ขับรถออกมาจนถึงหน้าปากซอยมินนี่ก็บอกให้เขาจอดตรงนี้แหละเดี๋ยวเธอจะเรียกแท็กซี่กลับเอง ..แต่เขาก็ไม่ได้ทำตาม วันนี้นึกยังไงจะไปส่งเราที่บ้าน แล้วรู้จักบ้านเราเหรอ ไม่เคยไปแถมไม่ถามด้วย เขาขับรถมาจนถึงซอยเข้าบ้านของเธอมินนี่ก็เริ่มสงสัยแล้ว เธอยังไม่เคยบอกเรื่องที่อยู่แถมเขาก็มาส่งไม่ถึงบ้านสักทีแล้วทำไมเขาถึงรู้ล่ะ จากบ้านของคุณหมอมาถึงบ้านเธอใช้เวลาไม่นา

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD