ใต้อาณัติหมอเพทาย บทที่ 69..
"ตอนที่ลาออกไปสงสัยว่านางคงไปเจออะไรมาแน่เลยถึงมีที่ปิดแผลอยู่หน้าผากแบบนั้น" รัชนกยังไม่แคล้วที่จะนินทาต่อกับคำแปลง "แกว่าไหมคำแปลง"
"นกว่ายังไงแปลงก็ว่าอย่างนั้นแหละ"
"ฉันรักแกว่ะ"
คำแปลงถอนหายใจออกมา ก็ลองคิดต่างดูสิ ถ้าคิดต่างมีหวังได้เป็นหมาหัวเน่าแน่
"อ้าวหนูมิ้นท์ใช่ไหม"
"ใช่ค่ะ สวัสดีค่ะเสี่ย"
"ไม่ได้เจอกันเกือบเดือนเลยนะ หายไปไหนมา"
"ติดธุระข้างนอกนิดหน่อยค่ะ"
"ตอนนี้กลับมาทำงานแล้วใช่ไหม"
"ใช่ค่ะ"
"ว่าแต่หน้าผากไปโดนอะไรมา"
"ซุ่มซ่ามนิดหน่อยค่ะ"
"เสี่ยขา สนใจฟ้าบ้างสิคะ" ฟ้าใสที่นั่ง Entertain อยู่นึกหมั่นไส้มินนี่ไม่ใช่งานตัวเองที่ต้องมาคุยกับลูกค้าสักหน่อย
"วันนี้หนูรับแขกโต๊ะไหนล่ะ" เสี่ยคนนั้นยังคงพูดกับมินนี่ต่อ
"รับแขกโซนนอกค่ะ"
"ไม่เป็นไรเดี๋ยวฉันจะขอผู้จัดการให้หนูมารับโต๊ะนี้นะ"
"ไม่ดีมั้งคะเสี่ยเดี๋ยวเพื่อนร่วมงานจะว่าให้ได
