พรพระพายเดินเข้ามาอย่างเงียบๆ ตั้งใจว่าจะรีบอาบน้ำแล้วพักผ่อนเพราะเหนื่อยจากการไปเยี่ยมพี่ลิลลี่ที่ป่วย แต่ยังไม่ทันได้วางกระเป๋า เสียงตะคอกต่ำห้าวก็ดังลั่นมาจากฝั่งห้องครัว
“ไปไหนมา!”
เธอสะดุ้งเฮือกหันไปก็เห็นไทเกอร์นั่งเอนตัวบนโซฟา สองข้างเต็มไปด้วยแก้วเหล้าวางระเกะระกะ ดวงตาคมวาววับจ้องมาที่เธออย่างเอาเรื่อง
“ธุระ” เธอตอบแค่นั้น
“อย่าโกหกคิดว่าฉันโง่เหรอ หรือว่าไปนั่งทำตัวร่านกับใครมา!” เสียงเขาขัดขึ้นทันควัน
“พูดจาให้มันดีๆ หน่อยคุณให้ลูกน้องตามดูพายทำไมไม่ถามเขาล่ะว่าพายไปไหนบ้าง” เธอกำกระเป๋าแน่น เสียงหัวใจเต้นแรงด้วยทั้งความโกรธและความน้อยใจ
“เธอชอบฉันไหม” ไทเกอร์ลุกขึ้นยืนก้าวยาวๆ เข้ามาประชิดตัว ดวงตาคมเต็มไปด้วยความหึงและโทสะ
“ถามอะไรของคุณ” หัวใจของเธอเต้นแรง มือหนาเชยปลายคางเธอขึ้น
“ถามก็ตอบดิวะ!” ด้วยฤทธิ์น้ำเมาทำให้เขาเริ่มหงุดหงิด
พรพระพายนึกถึงภาพที่เขาควงกับผู้หญิ
