พรพระพายตื่นมาไม่เจอกับไทเกอร์แล้ว เมื่อคืนเธอดื่มหนักไปหน่อยเลยจำอะไรไม่ค่อยได้ แต่พอส่องกระจกกลับตกใจเพราะที่ต้นคอมีรอยแดงเป็นจ้ำๆ เธอไม่ได้ไร้เดียงสาขนาดที่ไม่รู้เลยว่ามันคืออะไร
“คุณไทเกอร์!” เธอโกรธจนใบหูแดงรีบอาบน้ำแต่งตัว พอเปิดประตูออกมาเจอกับลูกน้องของเขา
“คุณไทเกอร์ให้ผมไปส่งคุณที่สนามบินครับ”
“แล้วเขาไปไหน” ไม่ได้เป็นห่วงแต่อยากรู้ว่าพาเธอมาด้วยทำไม
“คุณไทเกอร์มีธุระด่วนครับเลยต้องส่งคุณพายกลับก่อน ทานข้าวก่อนนะครับผมจะลงไปรอที่ลอบบี้”
พรพระพายรีบรับประทานอาหารเช้าอย่างรวดเร็ว ก่อนจะเก็บข้าวของเพื่อเตรียมตัวไปสนามบิน ระหว่างนั้นเธอพยายามไถ่ถามลูกน้องของไทเกอร์ว่าเขาไปไหน แต่ไม่มีใครให้คำตอบ
ตลอดสามวันที่เขาหายไปเงียบๆ เธอเองก็ไม่ได้โทรตาม ไม่อยากเป็นฝ่ายรบกวน ต่างคนต่างอยู่แบบนี้ก็คงจะดีสำหรับทั้งคู่ เขาสั่งยกเลิกงานของเธอหลายวันติดกัน พอวันนี้ไม่มีอะไรต้องทำ เธอจึงตัดสินใ
