แสงแดดอุ่นยามเช้าสาดลอดผ้าม่านเข้ามาพรพระพายค่อยๆ ลืมตาขึ้น หัวสมองยังมึนงงจากอาการเพลียและภาพฝันร้ายเมื่อคืน ทันทีที่ความทรงจำเกี่ยวกับสิงโตเจ้าตัวใหญ่แล่นวาบเข้ามาหัวใจเธอก็เต้นโครมคราม
เธอสาวตามองไปรอบๆ อย่างระแวงจนสายตาสะดุดเข้ากับร่างสูงที่นอนอยู่ข้างกาย เขากำลังนอนตะแคงหันหน้าเข้ามา ใบหน้าใกล้จนเธอแทบจะได้ยินลมหายใจของเขา
พรพระพายเบิกตากว้างทันทีร่างกายสะดุ้งเฮือกทำไมเขามาอยู่ตรงนี้ตั้งแต่เมื่อไร
ไทเกอร์ขยับตัวเล็กน้อยราวกับจะตื่นตาม แต่ยังคงหลับตางัวเงีย พรพระพายที่หัวใจเต้นแรงอย่างบ้าคลั่งตัดสินใจในเสี้ยววินาที
ผลัวะ ตุบ
“พายทำบ้าอะไรแต่เช้า!” ร่างสูงของไทเกอร์ร่วงลงจากเตียงไปทั้งตัวเสียงดังสนั่น พร้อมเสียงสบถต่ำๆ ที่ดังขึ้นในทันที
“คุณเข้ามานอนกับพายตั้งแต่เมื่อไหร่” เธอกอดผ้าห่มแน่นดวงตาเบิกกว้าง ทั้งตกใจและยังมีภาพสิงโตเมื่อคืนติดตา
“แหกตาดูว่ามันห้องใคร รู้อย่างงี้ปล่อยใ
