บทที่ 45
กางขวางคอ
“คุยอะไรกันอยู่เหรอน่าสนุกเชียว” น้ำเสียงที่แทรกขึ้นแทนคำตอบของใบบัวทำเอาปืนรบชักสีหน้าใส่ทันที
“ด่าด๋าโจเซฟ”
“เมื่อกี้เหมือนได้ยินเราเรียกคนอื่นว่าด่าด๋าเลยนะ” โจเซฟบอกพร้อมกับวางผลไม้ลงบนโต๊ะเดินมาหาปืนกันต์ที่นั่งทานมื้อเช้าอยู่บนเตียง
“ผมมีด่าด๋าอีกคนหนึ่งแล้วครับ นี้ด่าด๋าผมชื่อคล้ายผมเลยชื่อด่าด๋าปืนรบ”
“งั้นเหรอ แล้วเมื่อกี้คุยอะไรกันอยู่เหรอด่าด๋าฟังไม่รู้เรื่องเลย”
“ผมขอมัมมี้ให้ด่าด๋าปืนรบไปอยู่ด้วยกัน” ปืนกันต์อธิบายเป็นภาษาอังกฤษให้ปืนรบเข้าใจ และทันทีที่เข้าใจความหมายของบทสนทนาก่อนหน้า ก็ก้มลงมองใบบัวที่นั่งอยู่ข้างๆ เขาทันที
“อย่าไปใส่ใจเลยค่ะ ปืนกันต์ก็แค่พูดเล่นไปตามประสาเด็กเท่านั้นเอง”
“ผมพูดจริงๆ นะ ผมอยากให้ด่าด๋ามาอยู่ด้วย” ปืนกันต์ทำหน้าเศร้าเพื่อสื่อให้ใบบัวเห็นว่าเขาต้องการอย่างที่พูดจริงๆ
“เป็นลูกผู้ชายอย่ากดดันผู้หญิงสิปืนกันต์” โจเซฟ
