บทที่ 27
ราคาที่คุ้มค่า
ปืนรบไม่ได้ตอบอะไรกลับไปเป็นคำพูดแต่หยิบสมุดเช็คในกระเป๋ากางเกงขึ้นมาเซ็นชื่อลงไปบนกระดาษก่อนจะฉีกมันยื่นให้หญิงสาวพร้อมกับปากกา
“กรอกตัวเลขได้เท่าที่เด็กดีต้องการเลย” เขายกยิ้มมุมปาก มือหนายกขึ้นมาลูบแผ่นหลังบางพร้อมกับสายตาที่จ้องมองแววตาของคนตัวเล็กตลอดเวลาทุกการสัมผัสที่เขากำลังมอบให้เธอทำให้เขาได้เห็นสายตาที่วูบไหวเป็นระยะ “แบบนี้ก็เริ่มได้แล้วใช่ไหม”
“ไหนถุงยางล่ะ” ใบบัวพยายามควบคุมน้ำเสียงไม่ให้สั่น ปฏิเสธไม่ได้เลยว่าตอนนี้เธอกำลังตื่นเต้น และกังวลใจอยู่ไม่น้อย
แต่ทั้งหมดนี้มันก็เป็นการตัดสินใจของเธอเอง เพราะเธอเป็นคนยื่นข้อเสนอนี้ให้กับเขา และแรกเริ่มเธอก็เป็นคนยอมเดินเข้ามาในเกมของเขาเองดังนั้นเธอจะให้เขาเห็นเธอพ่ายแพ้ไม่ได้ คิดได้ดังนั้นใบบัวจึงพยายามควบคุมสีหน้าของตัวเองให้เป็นปกติไม่ให้เขาดูออกว่าเธอกำลังรู้สึกยังไงโดยเฉพาะตอนที่เขาเลื่อนมือเข้ามาใต
