“ค่ะแม่”
นีรนารารับสายจากแม่ที่โทรมาตอนดึก น้ำเสียงจากปลายสายดูเกรงใจเพราะกลัวจะรบกวนเวลานอนของลูกเข้า
“นีน คุยได้ใช่มั้ยลูก”
“ได้ค่ะแม่นีนยังไม่ได้นอนเลย”
“พักผ่อนเยอะๆนะลูก นอนน้อยแบบนี้ทุกวันจะไม่สบายเอานะ”
นีรนาทอดจะบ่นไม่ได้เพราะเป็นห่วงที่ลูกพักผ่อนน้อย ความห่างไกลก็ทำให้ห่วงมากพออยู่แล้วยิ่งรู้ว่าลูกลำบากคนเป็นแม่จะสบายใจได้ยังไง
“ค่ะ แม่ไม่ต้องห่วงนะนีนสบายมากๆเลย”
“ไม่ต้องทำเสียงใสเลย แม่รู้นะว่าหนูเหนื่อยทุกวันน่ะ ไม่ต้องกดดันตัวเองขนาดนั้นก็ได้ลูก”
“ไม่เป็นไรเลยค่ะแม่ นีนขอเวลาทำงานที่ชอบเก็บประสบการณ์อีกหน่อยยังไงก็กลับไปช่วยอยู่แล้ว ถึงตอนนั้นพ่อคงไม่โกรธนีนแล้วใช่มั้ยคะ”
“เค้าไม่ได้โกรธอะไรหรอก ก็แค่ไม่ถูกใจที่สั่งไม่ได้นั่นแหละ อย่าไปสนใจเลยอยากทำอะไรก็ทำเถอะเกิดมาแค่ครั้งเดียวนะ ถ้าไม่มีใครอยากมาบริหารต่อเดี๋ยวขายให้บ้านเจ้าเหนือมันไปก็ได้ยังไงเหนือเค้าก็ดูแลเต็มตั
