“คือ เอ่อ ผม”
วิกรยังคงอ้ำๆอึ้งๆ จะนั่งลงก็เกรงใจจะขอตัวกลับก็เป็นห่วงเพราะนีรนารายังไม่ค่อยมีสติเท่าไหร่นัก และดูเหมือนมีเรื่องที่ไม่สบายใจเอามากๆเพียงแค่ไม่รู้จะถามยังไงให้เจ้าตัวยอมเอ่ยปากระบายออกมาให้ฟัง ส่วนคนเมาที่ยังมึนเบลอก็ไม่ได้สนใจอะไรนอกจากการดื่ม พอเห็นว่าบอสตัวเองยังยืนนิ่งก็รีบชวนต่อทันที ทั้งที่ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าในห้องมีสิ่งที่ต้องการหรือเปล่า
อาจจะเพราะความเคยชินที่ว่าถ้าเป็นวิกรเรื่องอะไรก็เป็นไปได้ทั้งนั้น
“อ้อ บอสจะดื่มกับนีนนี่นา เหล้าหรือไวน์ดีคะ”
“ผม เอ่อ เดี๋ยวผมไปดูก่อนว่ามีอะไรบ้างรอแป้บนะครับ”
วิกรบอกพลางรีบเดินเข้าไปดูในโซนห้องครัว โรงแรมที่มาพักก็เป็นโรงแรมในเครือของบริษัทตัวเองอยู่แล้วเพราะงั้นถึงได้รู้โครงสร้างห้องและการบริการดีว่าห้องแบบนี้จะต้องมีเครื่องดื่มหลายอย่างไว้รองรับ นอกเสียจากว่าจะอยากสั่งนอกเหนือจากนี้เอง
“มีแค่นี้ครับ คุณนีนดื่มได้ใช่มั้ย”
