“นี่ ๆ ฉันเอากาแฟเข้าไปเสิร์ฟคุณหนูในห้องทำงาน ได้ยินมาว่างานแต่งที่ระงับไว้ คุณหนูให้ดำเนินงานต่อนะ แล้วงานจะเริ่มในอีกสองอาทิตย์ที่จะถึง” เสียงแม่บ้านคนหนึ่งเอ่ยขึ้น ในขณะที่ฉันเดินผ่านพอดี
“บ้าเหรอ ดำเนินงานได้ไง ในเมื่อคุณฟิล์มเธอยังอยู่ห้องคนใช้แบบเราอยู่เลย” แม่บ้านคู่สนทนาถามกลับ
“ก็เปลี่ยนเจ้าสาวไงเธอ ชื่อเจ้าสาวถูกเปลี่ยนเป็นคุณพราวที่มาค้างด้วยบ่อย ๆ ไง น่าสงสารคุณฟิล์มเธอเนอะ ท้องก็โตขึ้นทุกวัน” เหมือนมีดนับพันเล่มทิ่มแทงลงตามร่างกายของฉัน การที่เขาไม่ไยดี ยังไม่เจ็บเท่ารู้ว่าเขากำลังจะแต่งงานกับคนอื่น
“จะทำไงได้ล่ะ ในเมื่อคุณหนูไม่เชื่อว่าเป็นลูกของตัวเอง ไหนจะรูปที่คุณฟิล์มนอนกอดกับผู้ชายคนอื่นนั่นอีก ถ้าฉันเป็นคุณฟิล์มฉันไม่อยู่ให้คุณหนูดูถูกหรอกนะ สู้ไปตายเอาดาบหน้าดีกว่า อยู่แบบนี้มีแต่เจ็บกับเจ็บ แถมยังโดนตราหน้าว่ามีชู้อีก แล้วยิ่งคุณหนูแต่งงานแบบนี้ยิ่งเท่ากับว่าไม่รั
