ปรับความเข้าใจ

คนทั้งสองมาถึงโรงแรมในอีกครึ่งชม.ต่อมา ยังไม่ห้าโมงเย็นดีแต่ฟ้ามืดครึ้มมาก พีรยามองฟ้าอย่างกังวล ไอยเรศให้คนขับรถแยกย้ายไปพักได้เลยเมื่อมาถึงที่พัก “พี่ว่ามดขึ้นไปอาบน้ำสระผมดีกว่าไม่งั้นป่วยแน่” เขาบอกหญิงสาว “ขอห้องแยกได้ไหมคะ” ไอยเรศจึงไปติดต่อขอห้องเพิ่ม แต่ได้รับคำตอบจากพนักงานว่า “ห้องพักเต็มค่ะลูกค้า ขอประทานโทษด้วยนะคะ” พีรยาพยักหน้าเข้าใจ “ไม่เป็นไรค่ะ ขอบคุณค่ะ” เธอเหนื่อยจนไม่อยากดื้อดึงต่อ อยากพักมากกว่า จึงเดินขึ้นห้องพักอย่างเงียบๆ ชายหนุ่มไม่สบายใจนักที่พีรยาเงียบไป ให้เธอโวยวายแบบที่เคยยังดีเสียกว่า หญิงสาวมองห้องพักที่เป็นห้องเตียงเดี่ยวสองเตียง ท่าทีเธอจึงผ่อนคลายขึ้น เธอเดินสำรวจสิ่งต่างๆ ในห้อง “มดจะกินอะไรไหม เดี๋ยวพี่สั่งให้หรือจะลงไปทานข้างล่างก็ได้” ชายหนุ่มถาม “ไม่มีเสื้อผ้าเปลี่ยนค่ะ จะไปหาซื้อที่ไหนได้ไหมคะ” หญิงสาวไม่คิดว่าจะต้องค้าง จึงไม่ได้เตรียมตัวอ