บทที่ 23

1285 Words

ตอนนี้ภูสิษฐ์ยืนรออยู่หน้าห้องผ่าตัด "คุณอย่าเป็นอะไรนะน้ำ ผมรักคุณกับลูกนะ" ตอนนี้เขานั่งไม่ติด ได้แต่เดินไปเดินมาอยู่ตรงนั้นคนเดียว พอน้าสาวรู้ข่าว ก็รีบตามมาที่โรงพยาบาล "ภู" เสียงที่น้าสาวเรียกหลานชาย "น้า" "หมอบอกว่ายังไง" "ต้องได้ผ่าเอาลูกออกก่อนครับ ถ้าไม่งั้นจะเป็นอันตรายทั้งสอง" แล้วเขาก็เดินไปนั่งลงพร้อมกันกับน้า "น้าได้ยินว่าเป็นฝีมือของนรินใช่ไหม น้องรักภูมาก น้องกลัวเสียพี่ชายคนเดียวให้กับผู้หญิงคนอื่น ภูเข้าใจน้องหน่อยนะ น้าขอโทษแทนน้องด้วย" ถึงแม้ว่าลูกสาวตัวเองจะทำผิด แต่นางก็หวังว่าเขาจะอภัยให้ "น้าอย่าเพิ่งพูดเรื่องนี้ตอนนี้เลย ภาวนาขอให้น้ำกับลูกผมปลอดภัยทั้งสองก็พอแล้ว" ถ้าเมียกับลูกของเขาเป็นอะไรไป เขาไม่ปล่อยทุกคนที่มีส่วนเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้ไปแน่ น้ำตาลูกผู้ชายถึงกับไหลออกมาโดยไม่รู้ตัว ...สี่ชั่วโมงผ่านไป... เขายังนั่งอยู่ท่าเดิมไม่ขยับไปไหน ชายหนุ่มจ้อ

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD