คณะนิเทศศาสตร์
“หน้าตาเหมือนคนไม่ได้นอน” ควีนเอ่ยทักทันทีที่มาถึงห้องเรียนฉันก็อยากจะบอกเพื่อนเหมือนกันว่า
ก็ไม่ได้นอนจริงๆ
เพราะเรื่องเมื่อคืนทำเอาฉันนอนไม่หลับกว่าจะพาเพทายไปทำแผลเสร็จกว่าจะกล่อมให้กลับบ้านได้ฉันเหนื่อยแทบตายแต่พอหัวถึงหมอนดันข่มตาไม่ลง
คิดทบทวนในสิ่งที่เขาพูดและสารภาพฉันก็ยังให้คำตอบไม่ได้ว่าควรจะทำยังไงดี ฉันกลัวว่าตัวเองจะเจ็บอีกไม่อยากจะหลงเข้าไปในวังวนแบบนั้นอีกแล้วแต่จะตัดใจตอนนี้ก็ลำบากถ้าเขายังวนเวียนอยู่ในชีวิต
“เหม่ออีกแล้วนะ”
“อ๊ะ ขอโทษคิดอะไรเพลินๆ”
“เรื่องพี่เพทายหรอ”
“อืม”
ควีนเงียบไปทันทีเพราะไม่รู้จะปลอบเพื่อนยังไงควีนไม่ค่อยรู้เรื่องความสัมพันธ์ของเพื่อนจะให้คำแนะนำก็ไม่ได้
“เขามาขอโอกาสฉันกำลังคิดอยู่ว่าควรทำยังไง”ฉันปรายตามองอาการชะงักของเพื่อนก่อนจะพูดต่อ
“...”
“แต่ตอนนั้นเขาก็ทำฉันเจ็บมากเลย ฉันอุตส่าห์ให้โอกาสไปแล้วแต่เขาทำพังแกก็รู้คนเร
