เพียงฤดีเริ่มปรับตัวกับตำแหน่งผู้ช่วยเลขาได้แล้วและเข้ากับอมรได้ดีจนชายหนุ่มก็เอ่ยชมไม่ขาดปากว่าเพียงฤดีทำงานรอบคอบดีพระรามกับหญิงสาวยังคงไปทำงานด้วยกันเช่นเคย
“มีอะไรกันเหรอเกรช” เพียงฤดีเห็นเพื่อนมายื่นรอที่ประตูทางเข้าบริษัทก็แปลกใจ
“เปล่า ช่วงนี้หนูดีได้ติต่อภูมิมั้ย”
“หนูดีไม่ได้ติดต่อกับภูมิมานานแล้วนะ” ตั้งแต่คืนนั้นภูภูมิก็หายออกไปจากชีวิตของเพียงฤดี
“ช่างเถอะเข้าไปทำงานกันดีกว่า”
แต่เดินเข้ามาในบริษัทเพื่อเตรียมตัวจะไปสแกนนิ้วแต่ก็ได้ยินเสียงของผู้หญิงคนหนึ่งดังขึ้น
“ที่เขาว่าเอาตัวเข้าแลกคงจะเป็นความจริง” อิงวรามองเพียงฤดีตั้งหัวจรดปลายเท้า ผู้ชายที่เธอหมายปองเพียงฤดีก็คว้าเอาไปหมด
“นางเดินมาแล้ว” เพื่อนอีกคนก็คอยเสริมทับจนเพียงฤดีเดินมาหยุดที่เครื่องแสกนนิ้ว เธอได้ยินสองคนนี้พูดตั้งนานแล้วแต่ไม่ได้ตอบโต้อะไร
“หนูดีโอเคนะ” กันติมาแสดงความเป็นห่วงแต่ก็แอบยิ้มอย่างสะใจเพราะ
