“พี่ขอโทษ” พระรามคุกเข่าลงที่พื้นและกอดเข่าหญิงสาวไว้เพื่อไม่ให้เพียงฤดีจากเขาไปไหนเขายอมรับว่าเขาหวงมากจนขาดสติเผลอพูดในสิ่งที่ไม่ควรพูดออกไป
“ปล่อยค่ะ”
“ไม่ปล่อยพี่ไม่ปล่อยหนูดีไปไหน”
พระรามยังคงกอดเข่าไว้แน่นจนเพียงฤดีเดินไปไหนไม่ได้ตอนนี้หญิงสาวยอมรับว่าโกรธมากที่พระรามต่อว่าเธอโดยที่ไม่ฟังเหตุผลอะไรเลย
“ถ้าหนูดีไม่อยากเห็นหน้าพี่เดี๋ยวพี่ให้แม่บ้านมาทำความสะอาดห้องให้พี่จะไม่กวนหนูดี แต่ขออย่างเดียวอย่าไปไหนเลยนะครับ” พระรามยังคงคุกเข่าอยู่แบบนั้นและเงยหน้าขึ้นมามองเพียงฤดี
“ก็ได้ค่ะ พี่รามอย่าเพิ่งมากวนใจหนูดีปล่อยได้แล้ว” พระรามจึงยอมปล่อยหญิงสาวตอนนี้อะไรก็ยอมไปหมดขอแค่เพียงฤดีไม่เก็บเสื้อผ้าออกจากบ้านไป
“ขอโทรศัพท์คืนด้วย”
“พอดีมันหน้าจอแตกเดี๋ยวพี่ให้ลูกน้องไปซื้อเครื่องใหม่ให้”
พระรามลุกขึ้นมาจ้องหน้าหญิงสาวเมื่อเห็นว่าเพียงฤดีไม่ว่าอะไรจึงโล่งใจขึ้นมาค่อยหาวิธีง้อเอาทีห
