EP.16 รวบรัดตัดตอน

-เรือนใหญ่ไร่สิงขร- เสียงกระทืบเท้าปังๆ ดังมาแต่ไกล ก่อนที่ไข่มุกจะเหวี่ยงประตูเปิดออกอย่างแรงด้วยอารมณ์ที่เดือดปุดๆ เธอสะบัดหน้าหนีสาวใช้ที่พยายามจะเข้ามาช่วยพัดเพื่อให้เธอผ่อนคลายอย่างประจบประแจง “ออกไปให้พ้น! ไม่ต้องมาเสนอหน้าแถวนี้!” “เป็นอะไรไปคะคุณไข่มุก ใจเย็นๆ ค่ะ เดี๋ยวหน้าสวยๆเป็นริ้วรอยนะคะ” หญิงสาวหน้าแป้นแต่แววตาร้ายลึก เธอคือสายสร้อย ลูกสมุนคนสนิทที่ไข่มุกไว้ใจที่สุด สายสร้อยรีบสะบัดพัดเร็วขึ้นหวังเอาใจเจ้านาย “แม่นะแม่ รู้ทั้งรู้ว่าหนูชอบพี่ไม้ ยังจะส่งยัยชาเน่านั่นไปให้พี่ไม้อีก” ไข่มุกพ่นออกมาด้วยความอัดอั้น เธอทำหน้างิ้วหน้าง้อปั้นปึ่งจนดูแทบไม่ได้ ก่อนจะกระแทกตัวลงนั่งข้างผู้เป็นแม่พลางเขย่าแขนอย่างเอาแต่ใจ “แม่บอกแล้วไง ว่าให้อดเปรี้ยวไว้กินหวาน” อิงอรปรายตามองลูกสาวนิ่งๆ ก่อนจะวางแก้วกาแฟลงบนโต๊ะหินอ่อนเสียงดังกริ๊กเพื่อเตือนให้ลูกสาวสงบสติอารมณ์ “จะหวานยังไงแม่! ถ้าพี่ไม้สวมแหวนหมั้นยัยชา มุกก็อกแตกตายพอดี มุกไม่ยอมนะแม่ มุกไม่ยอม!” “ฟังแม่นะไข่มุก ที่แม่ต้องยอมให้ยัยชามันแต่งงานกับตาไม้ตอนนี้ ก็เพราะพ่อเลี้ยงเลิศเขากำลังกุมผลประโยชน์เรื่องการส่งออกใบชาทั้งหมดของเราอยู่” อิงอรคว้าข้อมือลูกสาวไว้แน่น “ถ้าเราไม่สานสัมพันธ์กับทางนั้นตอนนี้ ไร่เราจะลำบาก แล้วแม่ก็จะไม่ยอมให้เงินทองมหาศาลต้องหลุดมือไปเด็ดขาด” “แล้วหนูต้องรอไปถึงเมื่อไหร่” ไข่มุกยังไม่ยอมลดละง่ายๆ แววตายังคงเต็มไปด้วยความริษยา “ไม่นานหรอก ให้มันแต่งๆ ไปก่อนเถอะ พอสมบัติทุกอย่างเป็นของพวกเราตามกฎหมาย และเราได้สิ่งที่ต้องการจากพ่อเลี้ยงเลิศครบถ้วนแล้ว พอถึงตอนนั้นแม่จะหาวิธีให้ตาไม้หย่ากับมันเอง” อิงอรเหยียดยิ้มร้ายกับแผนการที่ตัวเองวางไว้ “จริงนะแม่ แม่ต้องช่วยมุกนะ” ไข่มุกเริ่มมีสีหน้าดีขึ้น แววตาเปลี่ยนเป็นประกายทันที “แน่นอนสิ ลูกสาวแม่ทั้งคน แม่จะยอมให้แกเสียเปรียบยัยเด็กนั่นได้ยังไง คืนนี้แกแต่งตัวให้สวยที่สุด เอาให้พี่ไม้เขาเสียดายจนตาค้างที่ตาไม่ถึงแก ส่วนเรื่องอื่นปล่อยให้เป็นหน้าที่ของแม่กับสายสร้อยจัดการเอง” อิงอรหันไปสบตากับสายสร้อยที่ยืนรอคำสั่งอยู่ใกล้ๆ สาวใช้ขยับยิ้มมุมปากอย่างมีเลศนัยพลางพยักหน้าให้อิงองราวกับรู้กัน ไข่มุกยิ้มหน้าบานเมื่อได้ฟังสัญญารับปากจากแม่ ทว่าจู่ๆ เธอก็เหมือนนึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ ภาพของชายหนุ่มร่างสูงใหญ่หน้าตามอมแมมที่เจอหน้าโรงอาหารเมื่อครู่ย้อนกลับเข้ามาในหัว “เออแม่ หนูเกือบลืมถาม เมื่อกี้ตอนมุกเดินไปที่โรงอาหาร มุกเจอผู้ชายคนนึง ตัวสูงๆ ใหญ่ๆ ท่าทางเถื่อนๆ หน้าตาก็มอมแมมสกปรกสุดๆ แม่รับมาทำงานได้ไง มันเดินไม่ดูตาม้าตาเรือเกือบจะมาชนมุกด้วย” ไข่มุกทำท่าขนลุกขยะแขยง “อ๋อ ช่างพเนจรที่ไหนก็ไม่รู้ เห็นลุงมั่นแนะนำมา มันช่วยซ่อมเครื่องจักรในโรงคั่วแลกที่พักน่ะ” อิงอรตอบกลับพลางโบกมืออย่างไม่ใส่ใจ “มิน่าล่ะ ถึงได้ดูซกมกขนาดนั้น ลุงมั่นก็นะ เอาใครที่ไหนก็ไม่รู้เข้ามาอยู่ รกหูรกตาจริงๆหน้าตาก็หยั่งกับพวกโจรเถื่อน” ไข่มุกเบ้ปากอย่างนึกรังเกียจ “เอาน่า อย่างน้อยเราก็ไม่ต้องเสียเงินจ้างช่าง แกอย่าไปมัวเสียเวลาใส่ใจกับพวกเศษเดนพเนจรนั่นเลย รีบไปเตรียมตัวเถอะ คืนนี้แกต้องสวยที่สุดจำไว้” อิงอรพูดตัดบทพลางจิบกาแฟต่ออย่างสบายใจ “ค่ะแม่ มุกจะไปแต่งตัวให้พี่ไม้เสียดายมุกจนอกแตกตายไปเลย” ไข่มุกลุกขึ้นพลางหันไปเรียกสายสร้อยให้ตามไปช่วยแต่งตัว ไข่มุกเดินนวยนาดเข้ามาในห้องนอนของตัวเอง ก่อนจะทิ้งตัวลงนั่งบนเก้าอี้หน้าโต๊ะเครื่องแป้งกระจกบานใหญ่ เธอมองผ่านกระจกไปยังสายสร้อยที่กำลังเดินไปจัดแจงเตรียมชุดราตรีไว้ให้บนเตียง ไข่มุกขมวดคิ้วพลางนึกถึงสายตาแปลกๆ ที่แม่ของเธอกับสายสร้อยใช้สื่อสารกันเมื่อครู่ที่ห้องโถง “สายสร้อย แกบอกมาเดี๋ยวนี้นะว่าแม่ฉันมีแผนการอะไร ฉันเห็นนะว่าแกกับแม่สบตากันแปลกๆ อย่ามาทำเป็นปิดบังฉัน” ไข่มุกถามเสียงเข้มอย่างกดดันนิดๆ “แหม คุณไข่มุกคะ เรื่องบางเรื่องรู้ก่อนเวลาไปมันก็ไม่ตื่นเต้นสิคะ” สายสร้อยตอบกลับแสร้งทำเป็นยิ้มกริบพลางเดินเข้ามายืนข้างหลังเจ้านายสาว “อย่ามาลีลา บอกมาว่าแม่สั่งให้แกทำอะไร” ไข่มุกหันขวับมามองค้อนอย่างเอาเรื่อง “โถ่คุณไข่มุกขา แผนการเสี่ยงๆ แบบนี้ สายสร้อยต้องใช้ทั้งแรงกายแรงใจ ไหนจะต้องคอยหลบสายตาพวกคนงานคนอื่นอีก มันเหนื่อยนะคะเนี่ย” สายสร้อยยังไม่ตอบง่ายๆ เธอทำทีก้มลงจัดเครื่องประดับบนโต๊ะพลางถอนหายใจยาว ก่อนทำนิ้วมือขยับไปมาเป็นเชิงสัญลักษณ์ที่ไข่มุกเห็นแล้วถึงกับต้องเบ้ปาก “เหอะ! นึกว่าเรื่องอะไร ที่แท้ก็อยากได้ค่าน้ำลายเพิ่มงั้นสิ” ไข่มุกหยิบกระเป๋าแบรนด์เนมขึ้นมาเปิด แล้วควักปึกธนบัตรสีเทาออกมาโยนลงบนโต๊ะเครื่องแป้งดัง แปะ! “เอาไป! แล้วคราวนี้ก็เปิดปากบอกฉันมาได้แล้วว่าแผนคืออะไร” “อุ้ย! คุณมุกของสายสร้อยช่างใจกว้างจริงๆ ค่ะ” สายสร้อยตาโตเท่าไข่ห่าน เธอรีบคว้าปึกเงินนั้นขึ้นมานับด้วยความรวดเร็วพลางยัดใส่กระเป๋าผ้ากันเปื้อนอย่างแนบเนียน ใบหน้าที่เสแสร้งอึกอักเมื่อครู่เปลี่ยนเป็นยิ้มประจบประแจงทันทีราวกับคนละคน “คุณอิงอรสั่งให้สายสร้อย ‘ใส่ของดี’ ลงไปในเครื่องดื่มของคุณใบชาค่ะ พอฤทธิ์ยาออกสายสร้อยก็จะจัดแจงให้คุณไม้เข้าไป ‘รวบรัดตัดตอน’ ถึงในห้องพัก ทีนี้ต่อให้คุณใบชาจะอยากปฏิเสธแค่ไหน เธอก็หนีเงื้อมมือคุณไม้ไม่พ้นหรอกค่ะ” “ยาปลุกเซ็กส์งั้นเหรอ? หึ! ร้ายกาจสมเป็นแม่จริงๆ” ไข่มุกแสยะยิ้มออกมาอย่างสะใจ แววตามาดร้ายจับจ้องอยู่ที่เงาตัวเองในกระจกพลางจินตนาการถึงเหตุการณ์ที่จะเกิดขึ้นคืนนี้ แม้เธอจะไม่เห็นดีเห็นงามที่ใบชาจะได้ไม้ไปครอบครองก่อนก็ตาม “ดี มันจะได้ดูเป็นผู้หญิงร่านๆ พี่ไม้จะได้รู้ซักทีว่าที่แท้ข้างในมันเน่าเฟะแค่ไหน ทีนี้ล่ะพี่ไม้จะได้เขี่ยมันทิ้งเร็วๆ แล้วกลับมาหาฉัน”