EP.1 พี่อยากมีอะไรกับชาไหม

แสงไฟสลัวโทนสีส้มอมม่วงภายในร้าน ‘The Wood Bar’ ร้านเหล้ากึ่งบาร์ที่ฮิตที่สุดในเชียงราย เคล้าไปด้วยเสียงเพลงจังหวะตึ๊ดๆ ที่ทำเอาหัวใจคนฟังเต้นแรงตามจังหวะเบส ‘ใบชา’ นั่งจ้องแก้วเหล้าในมือด้วยสายตาว่างเปล่า “ชนแก้วหน่อยสิพวกแก! ฉลองที่พวกเราสอบติดมหา’ลัยเดียวกันหน่อย ยัยชา...ทำหน้าให้มันดีๆ หน่อยสิ ยังไงแกก็ต้องได้ไปกรุงเทพฯ กับพวกฉัน” ข้าวหอมในชุดมินิเดรสสุดเปรี้ยวสะกิดเพื่อนรัก พลางยกสมาร์ทโฟนขึ้นมาถ่ายสตอรี่ไอจีอย่างร่าเริง “นั่นสิชา กินเยอะๆ ร้านนี้กับแกล้มอร่อยมากนะ ฉันสั่งมาเพิ่มอีกเพียบเลย” แป้งพูดไปเคี้ยวเฟรนช์ฟรายส์ไปอย่างมีความสุข “ฉันดีใจนะที่สอบติด แต่พวกแกก็รู้ น้าอรไม่ยอมให้ฉันไปแน่ๆ” ใบชาพึมพำก่อนจะกระดกน้ำสีอำพันลงคอรวดเดียวจนหมดแก้ว ความแสบซ่านที่แผ่ไปทั่วอกไม่ได้ทำให้ความเจ็บช้ำจากคำขู่เรื่องพินัยกรรมเลือนหายไปเลย ‘ถ้าแกอยากไปเรียนนัก ก็หาผัวให้ได้ก่อนสิ! พินัยกรรมพ่อแกเขียนไว้ชัดว่าแกจะไปไหนไม่ได้จนกว่าจะมีครอบครัว’ เสียงน้าอิงอรยังก้องอยู่ในหัว ใบชารู้สึกหน้าร้อนผ่าวเพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์ที่เริ่มเข้าเส้นเลือด เธอขอตัวเพื่อนไปเข้าห้องน้ำเพื่อล้างหน้าล้างตา ทว่าจังหวะที่เดินโซเซออกมาจากมุมมืดหน้าห้องน้ำ ร่างบางที่สติเริ่มหลุดลอยก็เดินชนเข้ากับแผงอกกว้างของใครบางคนอย่างจัง “ปึก!” “อุ๊ย!” ใบชาเซไปข้างหลังจนเกือบจะล้ม ทว่าฝ่ามือหนาที่ดูแข็งแรงกลับคว้าต้นแขนเธอไว้ได้ทัน “ระวังหน่อยครับ” เสียงทุ้มต่ำที่ฟังดูนุ่มนวลดังขึ้น เขาคือ ‘สิงห์ เตชะวรกุล’ ชื่อที่ใครในวงการธุรกิจเครื่องดื่มชูกำลังได้ยินก็ต้องยืดตัวตรง ทายาทเพียงคนเดียวของอาณาจักรหมื่นล้านที่ทรงอิทธิพลที่สุดในประเทศ ชายหนุ่มที่เพิ่งแลนดิ้งถึงแผ่นดินไทยได้ไม่กี่สัปดาห์หลังจากคว้าปริญญาโทจากอังกฤษมาให้บิดาได้ภูมิใจ “กลับมาคราวนี้ พ่อให้แกพักได้แค่เดือนเดียวเท่านั้นนะตาสิงห์ หลังจากนั้นแกต้องเข้ามานั่งตำแหน่งประธานฯ เต็มตัว” คำขาดของผู้เป็นพ่อทำให้เขาตัดสินใจคว้ากุญแจรถมอเตอร์ไซค์คลาสสิกของคุณปู่ บิดออกจากกรุงเทพฯ มาทิ้งทวนที่ภาคเหนือเพียงลำพัง ชายหนุ่มในชุดเสื้อยืดสีดำแต่ราคาแพงระยับจ้องมองหญิงสาวในอ้อมแขน เขาไม่คิดว่าจะได้เจอ ‘ของขวัญ’ ชิ้นงามที่พุ่งเข้าใส่แบบนี้ในคืนแรกที่ถึงเชียงราย ใบชาเงยหน้าที่แดงก่ำขึ้นมองชายหนุ่มตรงหน้า แสงไฟสลัวสะท้อนใบหน้าคมคาย สันจมูกโด่ง และนัยน์ตาหวานเชื่อมที่จ้องมองมาอย่างห่วงใย มันช่างหล่อเหลาและดูดีกว่าไอ้ลูกชายพ่อเลี้ยงที่น้าอรจะยัดเยียดให้หลายเท่าตัว เมื่อความเมาผสมกับความประชดประชันในใจทำให้ใบชาคว้าชายเสื้อของเขาไว้แน่น ก่อนจะเขย่งเท้าขึ้นไปกระซิบข้างใบหูของเขาด้วยเสียงที่สั่นพร่า “พี่คะ…พี่อยากมีอะไรกับชาไหม?” สิงห์ชะงักไปครู่ใหญ่ คิ้วหนาขมวดเข้าหากันอย่างคาดไม่ถึง เขากวาดสายตามองยัยตัวเล็กหน้าสวยที่ใจกล้าบ้าบิ่นจนเขาแทบสำลักอากาศ แต่ทว่าแววตาดื้อรั้นและสิ้นหวังที่ซ่อนอยู่ภายใต้ความเมานั้นกลับดึงดูดใจเขาอย่างประหลาด “รู้ตัวไหมว่าพูดอะไรออกมา?” สิงห์ถามทวนเสียงเข้ม แววตาที่เคยนิ่งสงบกลับวาวโรจน์ขึ้นด้วยความดึงดูดของอีกฝ่าย “รู้สิ...ก็แค่ผู้ชายหนึ่งคน ทำไมชาจะเลือกเองไม่ได้ ไม่ต้องรอให้ใครมาบงการ!” เสียงใบชาอู้อี้อย่างคนเมาที่ไร้สติ ดวงตาคู่สวยที่ฉ่ำปรือด้วยฤทธิ์เหล้าฉายแววกบฏ ชีวิตนี้เธอถูกขีดเส้นตายมามากพอแล้ว คืนนี้เธอจึงขอเป็นคนเลือกเองบ้าง ดีกว่าถูกแม่เลี้ยงอย่างน้าอิงอรจับใส่พานถวายให้ผู้ชายที่เธอแสนเกลียดชัง สิงห์จ้องมองร่างเล็กที่เงยหน้าขึ้นท้าทายเขาอย่างไม่ลดละ แม้เขาจะไม่เข้าใจความหมายในคำพูดของเธอเท่าไรนัก แต่แววตาที่อัดอั้นและสิ้นหวังลึกๆ ของเธอกลับทำให้มุมปากหนากระตุกยิ้มอย่างนึกสนุก ‘เชียงรายคืนแรกของเขา มีเรื่องให้น่าตื่นเต้นขนาดนี้เชียวเหรอ’ “หรือพี่ไม่กล้าคะ” คำท้าทายที่หลุดออกมาจากริมฝีปากจิ้มลิ้มฉ่ำวาวด้วยฤทธิ์แอลกอฮอล์ ทำเอาความยับยั้งชั่งใจในตัวสิงห์ขาดผึง ชายหนุ่มโน้มใบหน้าลงมาจนปลายจมูกโด่งรั้นชนกัน กลิ่นหอมจางๆ ของคนตัวเล็กที่ซ่อนอยู่ภายใต้กลิ่นเหล้าราคาแพงทำให้เขายิ่งคลั่ง “กล้าหรือไม่กล้า เดี๋ยวก็รู้” สิงห์กระซิบเสียงพร่าชิดริมฝีปากพลางดันร่างเล็กเข้าไปในมุมลับตาคน ก่อนจะบดเบียดริมฝีปากลงไปปิดกั้นถ้อยคำอวดดีนั่นทันที ใบชาเบิกตาโพลงด้วยความตกใจ มือเล็กที่เคยขยำเสื้อยืดเขาไว้แน่นเริ่มสั่นระริก เธอเป็นคนเริ่มท้าทายเขาแท้ๆ ทว่าพอถูกจู่โจมเข้าจริงๆ กลับทำอะไรไม่ถูก ร่างบางพยายามจะตอบโต้ด้วยจังหวะเก้ๆ กังๆ ตามประสาคนไม่เคย สัมผัสที่ดูเงอะงะ ไร้เดียงสา ทว่าพยายามจะ ‘สู้’ กลับอย่างดื้อรั้นนั้นทำให้สิงห์ชะงักไปครู่หนึ่ง... ‘สาวน้อยนี่ปากดีแต่กลับอ่อนหัดยิ่งกว่าเด็กประถมเสียอีก’ สิงห์ถอนริมฝีปากออกห่างเพียงคืบ จ้องลึกเข้าไปในดวงตาคู่สวยที่ฉ่ำปรือและกำลังสับสน “ไหนบอกอยากมีอะไรด้วยไง แค่จูบยังทำไม่เป็น แล้วอย่างอื่นจะไหวเหรอ? ” ใบชาที่สติเหลือน้อยเต็มทีเม้มปากแน่นเพราะถูกสบประมาท ความอวดดีที่มีมากกว่าสติทำให้เธอไม่ยอมแพ้ มือเล็กโน้มลำคอแกร่งของเขาลงมาหาอีกครั้ง ก่อนจะเป็นฝ่ายบดจูบกลับไปอย่างสะเปะสะปะ ความไร้เดียงสาที่พยายามจะยั่วยวนนั้นช่างรุนแรงและไร้ทิศทางเสียจนสิงห์ถึงกับเผลอครางในลำคอ ชายหนุ่มเริ่มติดใจรสสัมผัสที่ดูบริสุทธิ์ ทว่ากลับเร่าร้อนในความรู้สึกนี้เข้าอย่างจัง ฝ่ามือหนาข้างหนึ่งเลื่อนขึ้นมาประคองท้ายทอยเล็กไว้ ส่วนอีกข้างรวบเอวบางให้จมหายไปกับแผงอกกว้างของเขา สิงห์เปลี่ยนจากฝ่ายถูกรุกรานมาเป็นผู้คุมเกม เขาบดจูบสั่งสอนยัยตัวดีอย่างหนักหน่วงและนุ่มนวลสลับกันไป จนใบชาแทบจะยืนไม่อยู่ ร่างกายอ่อนระทวยปวกเปียกเหมือนขี้ผึ้งลนไฟ “อื้อ...” เสียงประท้วงในลำคอดังขึ้นเบาๆ เมื่อลมหายใจเริ่มขาดช่วง สิงห์ผละออกมามองใบหน้าหวานที่ตอนนี้แดงก่ำยิ่งกว่าเดิม เขาพ่นลมหายใจร้อนรดหน้าผากมนพลางพึมพำเสียงพร่า “ไปที่อื่นกัน” เสียงกระซิบที่ชวนให้ใจสั่น สิงห์ไม่รอให้เธอได้ประมวลผลคำชวนนั้นด้วยซ้ำ มือหนาข้างหนึ่งรวบเอวคอดกิ่วของใบชาให้แนบชิดกับร่างแกร่ง อีกมือเอื้อมไปผลักประตูห้องน้ำวีไอพีด้านหลังที่เพิ่งมีคนเดินสวนออกมาพอดี ชายหนุ่มดันร่างบางเข้าไปด้านในก่อนจะกดล็อคประตูเสียงดัง ‘แกร๊ก’ ที่ฟังดูเหมือนเสียงปิดตายเส้นทางถอยหลังของเธอ