"ยิ้มอะไรคะ พิ้งค์กำลังว่าพี่ดินอยู่นะ"
"พี่ดีใจครับ ที่น้องพิ้งค์บอกว่าน้องพิ้งค์รักพี่" แผ่นดินบอกพร้อมกับยิ้มกว้างกว่าเดิม เขายกมือเรียวขึ้นมาหอมเบา ๆ
"บอกตอนไหนคะ" ภูพิงค์เอียงคอถามตามความเคยชิน
"ก็เมื่อกี้ไงครับ น้องพิ้งค์บอกว่าคนที่รักเราและคนที่เรารัก ขอบคุณนะครับที่รักพี่" แผ่นดินพูดจบก็ยกมือขึ้นจูบอีกครั้ง โดยไม่เกรงใจสายตาที่จ้องมองมาจากในบ้านเลย...จะหอมให้อกแตกตายเลย คุณพ่อตา หึหึ
"ไม่ต้องมาเฉไฉ บอกมาค่ะ ว่าทำไมไม่ยอมบอกพิ้งค์สักที จนพิ้งค์ต้องไปรู้เอง" ภูพิงค์ดึงมือออกและทำตาเขียวใส่อีกคนเพราะรู้ว่าเขากำลังแกล้งพ่อของเธอ
"โธ่~ ใครมันจะกล้าบอก เพราะน้องพิ้งค์บอกว่าเกลียดคนโกหก ถ้ารู้ว่าพี่โกหกน้องพิ้งค์จะเลิกทันที พี่ก็ไม่กล้าน่ะสิ พี่เป็นคนกลัวเมีย..." แผ่นดินกระซิบบอกเบา ๆ พร้อมกับเรียกภูพิงค์ด้วยสรรพนามใหม่
"ก็เลยเลือกที่จะโกหกต่อไปเรื่อย ๆ ใช่มั้ยคะ" ภูพิงค์แกล้งไม่สนใ
