ดึกสงัดในค่ำคืนหนึ่ง น้ำเพชรรู้สึกหิวกระหายน้ำจนต้องลงมาด้านล่างเพื่อหาน้ำดื่ม เธอเดินเข้าไปในครัว ดื่มน้ำจนหมดแก้ว และเดินออกมา ก็ต้องตกใจเมื่อเห็นเงาเหมือนมีคนนอนอยู่บนโซฟาในห้องรับแขก จากแสงไฟเลือนลางที่ส่องมาจากด้านนอก ตอนเธอเดินลงมาไม่เห็น เนื่องจากความมืดที่ทำให้ทุกอย่างดูเลือนลาง จนไม่ทันได้สังเกต น้ำเพชรเดินเข้าไปดูใกล้ๆ นั่งลงข้างๆโซฟา พยายามเพ่งมองร่างนั้น ยิ่งเข้าไปใกล้ ยิ่งได้กลิ่นแอลกอฮอล์ลอยมาชัดเจน และเริ่มแน่ใจว่าร่างที่นอนอยู่นี้เป็นนายหัวภูผา ซึ่งคงดื่มหนักจนเมา
" คุณภูคะ คุณภูคะ ทำไมมานอนตรงนี้ล่ะคะ "
แต่ร่างหนายังคงนอนนิ่ง น้ำเพชรจึงต้องใช้มือเขย่าช่วยอีกแรง
" คุณภูคะ ขึ้นไปนอนข้างบนเถอะค่ะเดี๋ยวยุงกัด "
" หือ อือ "
ร่างหนาเริ่มขยับตัว หันไปมองร่างบางที่นั่งอยู่ข้างโซฟานิ่ง สายตาฉ่ำน่าจะด้วยฤทธิ์ของแอลกอฮอล์ที่ดื่มไปไม่น้อย
" ไปนอนข้างบนเถอะค่ะ เดี๋ยวเพชรช่วยพยุง
