อย่ารุ่มร่ามกับเลขาผม

1520 Words

3 เดือนที่ทำงานกับดนัย เขารู้สึกได้ว่าน้ำฟ้าช่วยแบ่งเบางานเขาลงไปได้เยอะมากเลยทีเดียว และน้ำฟ้าทำให้ดนัยรู้สึกทึ่งในการเปลี่ยนแปลงที่เป็นไปในทางที่ดีขึ้นของเธอ การพบเจอสาวๆของดนัยก็กลายเป็นเรื่องปกติสำหรับน้ำฟ้า และทำให้เธอรู้ว่า ดนัยมีความสามารถในเรื่องของการปรับตัว เขาเข้ากับคนได้ง่ายมาก แม้จะอยู่ในสถานะกาณ์ชวนอึดอัดขนาดไหน เขาก็รับได้หมด เขาเป็นคนที่มีเสน่ห์เหลือล้นมากมายเลยทีเดียว วันนี้ดนัยนัดคุยธุระกับนางแบบโฆษณา จึงต้องมารอที่โรงแรมที่เธอพักอยู่ เขาขับรถมาไกล จึงเปิดห้องเพื่อนอนพักซักแป๊บ " คุณอยู่นี่นะ เดี๋ยวผมมา " ดนัยออกไปเพื่อจะไปหาอะไรทาน ระหว่างรอ น้ำฟ้ากะว่าจะงีบซักหน่อยฆ่าเวลา เธอเผลอนอนหลับไปบนโซฟาตัวใหญ่ 1ชั่วโมงครึ่งผ่านไป ดนัยกลับเข้ามา พร้อมอาหาร " น้ำฟ้า ผมซื้อข้าวมาให้ คุณทานก่อนนะเดี๋ยวจะหิว " " ....... " " น้ำฟ้า " " ....... " ดนัยชักฉุนเพราะเรียกเท่าไ

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD