รีสอร์ท
น้ำฟ้ากลับมาถึงที่พัก โดยมีดนัยมาส่ง
ทันทีที่น้ำฟ้ากลับมาเธอมองหาเพื่อนทันที
" โบ๊ท โบ๊ท "
" อะไรยะ "
น้ำฟ้าถอนหายอย่างโล่งอก เธอเป็นห่วงเพื่อนอยู่ไม่น้อย ส่วนดนัยที่เห็นโบ๊ทออกมาก็ไปหลบอยู่หลังน้ำฟ้ามองอย่างหวาดระแวง
" ผม .... กลับก่อนนะ "
เพียงเท่านั้นดนัยก็รีบวิ่งออกไปทันที น้ำฟ้าก็อดที่จะขำไม่ได้ นั่นท่าทางของรองประธานเหรอ
จากนั้นเธอจึงหันมาแวดใส่เพื่อนของเธอ
" กลับมาก่อนทำไมไม่บอก เป็นห่วงแทบแย่ "
" พอดีเห็นคนงานในไร่ขับรถผ่านมาน่ะ เลยโบกขอติดรถกลับมาด้วย ไม่อยากอยู่เป็นก้างขวางคอคอใครบางคน "
น้ำฟ้าตกใจ หันไปมองหน้าตาตื่น
" หมายความว่าไง "
โบ๊ทหรี่ตามอง
" ฉันเห็นหมดแล้ว แกกับ อุ๊บ!!.... "
น้ำฟ้ารีบเอามือปิดปากโบ๊ทเพราะกลัวพ่อกับแม่ได้ยิน
" ชู่ววววว ... อย่าพึ่งพูดไป "
โบ๊ทแกะมือน้ำฟ้าออก เผยยิ้มร้าย
" ไม่มีใครรู้เลยเหรอ "
น้ำฟ้าส่ายหน้า
" แล้วสรุปมันยัง
