จอมกับเชษฐ์วิ่งกระหืดกระหอบมาที่บ้านภูผาภายในเวลาไม่ถึง 5 นาที แต่เป็น 5 นาทีที่แทบขาดใจสำหรับภูผา
" ครับนายหัว มีอะไรครับ "
" ไอ้จอม ไอ้เชษฐ์ มึงเห็นรอยนี่มั้ย มึงช่วยยืนยันกับเมียกูทีว่ามันไม่มีอะไรเกิดขึ้น "
" ไม่รู้ครับ "
จอมตอบพาซื่อ
" ไอ้จอม !! "
ภูผาทำหน้าดุลูกน้อง เอาจริงๆ คุณจ๋าเรียกภูผาขึ้นไปคนเดียว และบอกให้ลูกน้องของภูผารอข้างล่าง จอมกับเชษฐ์จึงไม่รู้จริงๆว่าเกิดอะไรขึ้น แต่สถานะการณ์แบบนี้เขาต้องช่วยเจ้านาย
" เอ่อ มันไม่มีอะไรเลยครับนายหญิง ผมยืนยันได้ครับ "
" ผมก็เป็นพยาธิ เอ๊ย!! พยานให้ได้ครับนายหญิง "
เชษฐ์รีบช่วยเจ้านายอีกคน
" เพชรต้องเชื่อคุณใช่มั้ยคะ "
คำถามเหมือนประชด ภูผาไม่รู้จะทำยังไง เขารีบถอดเสื้อตัวนั้นโยนให้จอม
" ไอ้จอม เอาเสื้อไปเผาทิ้ง "
นั่นเสื้อตัวโปรดของภูผา สั่งตัดตัวละหมื่นกว่าบาท น้ำเพชรตกใจไม่คิดว่าเขาจะกล้าเผาทิ้ง
" แต่นั่นมัน เสื้อตัวโป
