แสงแดดยามเย็นสาดส่องไปทั่วบริเวณสวนสาธารณะใกล้คอนโดที่ฉันอาศัย ผู้คนหลั่งไหลออกมาวิ่งและพักผ่อนหลังจากเลิกงานกันมา ฉันเองก็เป็นหนึ่งในนั้นที่วิ่งอยู่เป็นประจำหลังจากที่มาฝึกงานที่นี่
ทว่า...ในขณะที่ฉันวิ่งจ้อกกิ้งอยู่นั้น ก็พบเข้ากับท่านประธานเข้า ตอนแรกฉันคิดว่าจะวิ่งหลบหน้าออกไป แต่อีกใจคิดว่าจะเสียมารยาท ซึ่งฉันยังต้องทำงานที่นั่นไปจนจบเทอม ยังไงต้องพบกับท่านบ่อย ๆ อยู่แล้ว จึงคิดว่าทักทายไว้ก็ไม่เสียหาย
“สวัสดีค่ะท่านประธาน ท่านก็มาออกกำลังกายที่นี่เหรอคะ”
“ฮืม...อ๋อ เด็กฝึกงานที่บริษัทนี่เอง ใช่แล้วผมก็มาออกกำลังกายที่นี่ เป็นไงบ้างฝึกงานที่บริษัทยากรึเปล่าครับ” เพียงเสียงทุ้มเอ่ยถาม ฉันก็รีบส่ายหน้าปฏิเสธทันที
“ไม่เลยค่ะ พี่ ๆ ที่ทำงานใจดีมาก ๆ และเต็มใจสอนงานให้เบลได้เรียนรู้เยอะเลยค่ะ”
“ได้ยินแบบนี้ ผมก็ดีใจครับ แล้วนี่ว่างรึเปล่า วิ่งไปด้วยกันไหมครับ” ตอนแรกฉันคิดเพียงจะมาทั
