นั่งกันได้สักพัก...อากาศหนาว น้ำค้างเริ่มตกให้ผิวเย็นชื้นทำให้แต่ละคู่แยกย้ายกันกลับเต็นท์ไปพักผ่อนหย่อนใจของตัวเอง แต่ฉันกับพี่เทมป์เลือกที่จะนั่งอยู่รอบกองไฟอีกสักนิด
พี่เทมป์ปรับเก้าอี้แคมป์นอนเงยหน้ามองดาวบนฟ้าเงียบ ๆ ฉันที่นอนเก้าอี้ไม่ห่างกันเอียงหน้ามองด้วยความสนอกสนใจ
“พี่กำลังคิดอะไรอยู่คะ” ฉันถาม
“กำลังคิดถึงอนาคตน่ะ”
“อนาคตของพี่ก็วางไว้ไม่ใช่รึไงคะ กลับไปช่วยพี่ไทล์บริหารธุรกิจที่บ้าน เห็นว่าจะขยายธุรกิจเกี่ยวกบระบบ Ai โดยเฉพาะด้วยไม่ใช่เหรอคะ พี่คงได้เป็นหัวเรือแหง ๆ”
“ไม่ใช่เรื่องนั้น แต่เป็นเรื่องเบลต่างหาก...” เขาเอียงหน้ามามองฉันด้วยสายตาอบอุ่นสุกสกาวกว่าครั้งไหน ๆ
“เรื่องของเบล? ทำไมกันคะ...”
“คิดว่าจะแต่งงานเมื่อไหร่ มีลูกกี่คน ซื้อที่ดินสร้างเรือนหอที่ไหน ใครจะไปรับไปส่งลูก แล้ว...” ฉันไม่ปล่อยให้พี่เทมป์พูดออกมาให้จบหรอก เขากำลังคิดไปไกลขนาดไหนเนี่ย
“เดี๋ยว ๆ
