เช้าวันต่อมา
หลังจากตื่นนอนเขาก็ทำมื้อเช้าให้เธอ ด้วยเมนูง่ายๆก็คือแซนด์วิชกับโอวัลตินร้อน ที่เขาเป็นคนทำเองกับมือ
“ ขอบคุณนะคะ”
ปากเล็กคลี่ยิ้มอย่างมีความสุข ก่อนจะให้เขาพาไปเปลี่ยนเสื้อผ้าที่คอนโด
“ แล้ววันนี้พี่ต้องไปอีกไหมคะ”
ถามเขาอย่างกลัวคำตอบ รู้แหละว่ายังไงก็ต้องไป แต่ก็เหมือนถามตอกย้ำให้ตัวเองเจ็บปวด
“เฮ้อ!! ก็คงต้องไปนั่นแหละ ป่านนี้ตื่นมาโวยวายแล้วมั้ง”
เขาอยากอยู่กับเธออย่างสงบ จึงปิดมือถือไว้แต่เมื่อคืน ไม่รู้ว่าทางนั้นจะเป็นยังไงบ้าง เพื่อนสองคนคงเหนื่อยน่าดู
“ งั้นเดี๋ยวเราไปรถคนละคัน เผื่อพี่ต้องไปโรงพยาบาลด้วย หนูจะได้ขับกลับเอง”
พูดกับเขาอย่างน้อยใจ
ครืด ครืด
“อืมว่า”
แค่เพียงเปิดเครื่อง มือถือของเขาก็ดังขึ้นมาทันที และแน่นอนว่าคนที่โทรมาคือพีเจย์ และแน่นอนก็คงไม่พ้นเรื่องของเอมินั่นแหละ
“เชี้ยคาร์มิลมึงปิดเครื่องทำไมวะ มึงรู้ไหมเมื่อคืนพวกกูแทบไม่ได้น
