“ผมว่าไม่ต้องหรอกครับ ผมอยากให้ลองไวน์ของเรา คาร์มิลให้คนขับรถเอาไวน์ในรถเรามาที”
รามิลบอกลูกชาย
“ครับคุณพ่อ ”
หลังจากนั้นไวน์จากบริษัทภูษาก็ถูกรินเสิร์ฟให้กับทุกคน ผู้หญิงก็ดื่มกันบ้างนิดหน่อยพอเป็นพิธี
“หืม ไวน์ของคุณกินแล้วอร่อยติดลิ้น หอมละมุนมากเลยครับ”
พ่อของณัชชาชมไม่ขาดปาก
“เดี๋ยวผมจะให้คนยกลงมาให้อีก เอาไว้ให้คุณดื่มคลายเคลียดตอนหลังเลิกงาน”
รามิลพูดอย่างเอาใจ
“แหมผมเกรงใจจังเลยครับ ฮ่า ฮ่า ฮ่า”
บรรยากาศเริ่มผ่อนคลายลงแล้ว หลังจากปรับและทำความเข้าใจอยู่พักใหญ่
“ผมว่าเราทำพิธีหมั้นให้เด็กๆกันเลยดีกว่าไหมครับ เดี๋ยวจะเมาซะก่อน”
ปู่ภูมินทร์พูดขึ้น หลังจากที่ดื่มกันไปซักพัก
“เอางั้นเหรอครับ ถ้าพวกคุณสะดวกผมก็ไม่ขัด”
พ่อของณัชชาก็เห็นด้วย
“เดี๋ยวผมขอเอาสินสอดทองหมั้นที่เตรียมมา แจงให้ทางคุณดูเลยแล้วกันนะครับ ”
และสินหมั้นหลายอย่างก็ถูกน้ำออกมาวาง ซึ่งมันเยอะจนพวกเข
