“เลิกยุ่งกับมันซะ”
เขาบอกเธอเสียงเข้ม ไม่ใช่บอกสิ เขาสั่งเธอเสียงเข้ม จนเธอนี่อยากจะห๊ะดังๆใส่หน้าเขา
“ ทำไมหนูต้องเลิกยุ่งกับพี่ฮันเตอร์คะ ปกติหนูก็ไม่ได้เป็นอะไรกับพี่เขาอยู่แล้ว ”
ไม่มีเหตุผลที่จะต้องเลิกยุ่ง
“ จะให้เชื่อได้ไง ว่าไม่ได้เป็นอะไรกัน ก็เห็นอยู่ว่ามันอาลัยอาวรณ์เธอขนาดนั้น ”
คาร์มิลพูดอย่างไม่ยอม ผู้ชายด้วยกันดูออก
ว่าไอ้หน้าตี๋นั่น ไม่ได้คิดกับเธอแค่น้องแน่
“ ก็คนมันไม่ได้เป็นอะไรกัน แล้วพี่จะให้หนูยอมรับอะไรคะ ”
ดูเหมือนเขาจะให้เธอเป็นให้ได้ เชื่อเค้าเลย
“สรุปจะไม่เลิกยุ่งใช่ไหม”
“นี่พี่เป็นอะไรคะ อยู่ๆจะมาบังคับให้หนูเลิกยุ่งกับพี่ฮันเตอร์”
ถามเขาอีกครั้งอย่างไม่เข้าใจ
“ก็เป็นผัวเธอนี่ไง อย่าบอกนะว่าจำไม่ได้”
เขาตะคอกขึ้นเสียงดัง จนเธอสะดุ้งโหยง
มองเขาที่กล้าพูดออกมาได้ไง ว่าเป็นผัวเธอ
“พะ พี่พูดอะไรออกมาคะ เป็นบ้าไปแล้วรึไง”
ถามเขาอย่างไม่อยากจะเชื่อ
