“ไปวันหลังได้ไหม พอดีพรุ่งนี้ฉันต้องกลับบ้าน”
ถ้ามีคาร์มิลไปไหน เอมิก็จะตามไปทุกที่ ไม่อยากให้คาร์มิลคาดสายตาด้วยซ้ำ
“ เธอจะอะไรนักหนาวะ ไม่ว่างก็ไม่ต้องไปดิ
ขาไม่ได้ติดกันสักหน่อย ”
เมื่อโดนพีเจย์ว่าให้เอมิก็หน้าบึ้ง ช่วงนี้เพื่อนๆก็เอาแต่ว่าให้เธอ จนเธอกลายเป็นคนไม่มีเหตุผลเลย
“ฉันพูดกับคาร์มิล ไม่ได้พูดกับนายซักหน่อย”
เธอแหววใส่พีเจย์อย่างหัวเสีย ตั้งแต่มีเด็กนั่นเข้ามาในวงจรชีวิต คนรอบข้างของเธอก็เปลี่ยนไป แม้กระทั่งคาร์มิล ที่ดูเหมือนกำลังจะสนใจเด็กนั่นอยู่เหมือนกัน
“ เอาไว้รอบหน้าฉันพาไปใหม่ ฉันจะตามไปดูน้อง รุ่นพี่เลี้ยงเข้าสายรหัส”
พอได้ยินเขาเอาน้องมาอ้างก็ต้องยอม แต่ถ้าเป็นเหตุผลอื่น เธอคงหาวิธีไม่ให้เขาไป
“ อย่ากลับดึกนะฉันเป็นห่วง ถ้ากลับถึงห้องแล้ว LINE บอกด้วย”
บอกเขาราวกับว่าเป็นแฟนกัน ทั้งที่ก็แค่เพื่อน
“อืม”
คาร์มิลตอบรับแค่นั้น
“ สรุปเธอเป็นเพื่อน หรือว่าเป
